Ik ben weg uit mijn weeshuis...

Hier even een heel kort mailtje van mij.
Sorry dat ik alweer een tijdje niks heb laten horen, maar daar heb ik nu een hele goede reden voor. Ik leg 't even kort uit, want veel tijd heb ik niet.

Ik ben weg uit mijn weeshuis. Ik ben door Sujan (de moeder) bedreigd en gegijzeld, samen met een Nederlandse man, die hier zelf een stichting voor kinderen heeft.
Ik heb daarna meteen mn spullen gepakt en woon nu dus momenteel in dat andere weeshuis. (Hamro Jivan)
Op dit moment loopt er een rechtzaak tegen Aama en haar zoon. We willen de kinderen opeisen en haar dus de gevangenis in. Ook omdat ze de kinderen mishandeld!
Het is een heel gedoe en Henk (hamro jivan) en ik hebben gisteren wat lui van de politie omgekocht (want zo gaat dat hier) om het proces te versnellen, zodat de kinderen daar zo snel mogelijk weg kunnen. Doordat we betaald hebben waren de papieren vandaag al klaar en aama en haar zoon vanmorgen opgepakt. Maar omdat er dus niet genoeg bewijzen zijn van mishandeling, worden vandaag de kinderen ondervraagd door de politie. Wanneer dat gebeurt is, hoop ik dat ik de kinderen mee kan nemen en dan gaan we tijdelijk wonen in het tehuis Hamro Jivan, totdat ik een geschikt huis gevonden heb voor mijn 26 kinderen.
Maar eerst maar eens zien dat dit achter de rug is...
Ben wel heel bang geweest omdat aama en haar zoon natuurlijk woedend zijn, maar daarom sta ik onder politiebewaking. Dat wil dus zeggen dat aama ook een formulier heeft moeten tekenen dat als er iets met mij, of Henk gebeurt, zij verantwoordelijk is.

Dat was het even in het kort. Heb niet veel tijd dus, want 't is een drukte van jewelste en m'n hele hoofd zit stampvol!! Ben ook echt gestresst!! Het is allemaal zo anders dan in nederland! Zo corrupt allemaal!!

Oke, ik hoop dat ik binnenkort wat meer tijd heb en jullie alles wat beter uit kan leggen!
Stop alsjeblieft de donaties niet, want die zijn nu juist echt hard nodig wanneer ik de kinderen bevrijd heb en een huis moet zoeken en inrichten enzo!

Echt te erg dit!!!

Dit geloof je niet!!
Ben dus dinsdag naar het ziekenhuis geweest... Rontgenfoto's gemaakt enzo...

Mijn hele linkerbeen zit van boven tot onder ingegipst!! Ook is er bloed uit mn knie gehaald, dat zich daar opgehoopt had en over 3 weken wordt er een MRI gemaakt om te kijken of mn miniscus ook misschien gescheurd is en dat betekent dan een operatie...

3 weken blijft dit gips zitten. Mag dus 3 weken niet lopen en eigenlijk alleen met mn been omhoog zitten. Maar vandaag moet ik terug naar die dokter en hij zou krukken voor me regelen, zodat ik in ieder geval een beetje kan lopen. Zijn wel van die ouderwetse krukken weet je wel, die je onder je oksels hebt. Haha..

wordt lekker saai dus. Kan mezelf haast niet eens aankleden. Kan mn linkerbroekspijp haast niet aankrijgen en mn schoen ook niet, maar gelukkig heb ik Sanju in 't weeshuis die me helpt!

Terug van weggeweest.......

Ben net teruggekomen van mijn zoektocht naar Bishnu Tamang, mijn lievelingetje uit het weeshuis die weggelopen is nadat ik in februari dit jaar terug naar Nederland ging...
Helaas heb ik 'm niet gevonden en "heelhuids" teruggekomen ben ik ook niet...

Vrijdagochtend ben ik, samen met Janak (directeur van de oude school van de kinderen) vertrokken naar het dorpje Melamchhi, ten noordoosten van Kathmandu. De heenreis per bus duurde ongeveer 5 uur... Pfff, weer diezelfde gammele busjes met die harde stoelen over hobbelige wegen. Je weet op een gegeven moment echt van gekkigheid niet meer hoe je moet gaan zitten, want alles doet zeer!
Maar goed, na 5 uur dus aangekomen in Melamchhi, blijkt 't een onwijs groot dorp te zijn met 24 verschillende dorpjes verspreid door de bergen! Tja, dat wisten we ook niet van tevoren, wij dachten dat 't gewoon een dorpje zou zijn zoals de meeste dorpjes hier; klein dus.
We zijn natuurlijk onderaan de berg begonnen met het aanspreken van mensen en hen Bishnu's foto laten zien, in de hoop dat we niet helemaal naar boven zouden hoeven klimmen.
Helaas, niemand kende hem, maar bij het horen van zijn achternaam (Tamang) verwezen zij ons door naar de 4 Tamang dorpjes boven in de bergen!
In totaal hebben we 32 kilometer geklommen en ik heb me nog nooit zo (euhm, hoe zeg je dat netjes....) rottig gevoeld. Vorig jaar heb ik 'n trekking gedaan in Nepal en die vond ik al verschrikkelijk, maar dat was niks vergeleken bij wat ik de afgelopen dagen heb moeten doorstaan! Hier waren dus echt geen wandelpaadjes en wat was het heet!! In totaal hebben we 3 Tamang dorpen bezocht, maar daar was geen Bishnu. Eigenlijk was het de planning dat we ook nog naar het 4e Tamang dorp zouden lopen dat op een andere berg lag, maar dat hebben we helaas niet meer kunnen doen. Door de hitte en vermoeidheid en weet ik wat nog meer ben ik namelijk flauwgevallen, viel zo'n 3 meter naar beneden bovenop de rotsen en ben 5 a 10 minuten buiten bewustzijn geweest. Zucht...Heb ik weer! Ben nu dus echt helemaal bont en blauw en m'n linkerknie is ongeveer 3 keer zo dik als m'n rechter, dus kon/ kan echt niet meer lopen... Maar ik leef nog in ieder geval!

Gisterenavond hoorden we trouwens dat in 1 van de dorpen waar we geweest waren geschoten was door de maoisten. 's avonds ging het leger dus de bergen in om te kijken of er doden gevallen waren onder de bevolking. Ik heb 't leger niet meer teruggezien, dus of er doden waren weet ik niet. De foto van Bishnu hebben we ook aan het leger overgedragen met informatie over hoe Bishnu contact met ons kan zoeken en dat Janak en ik naar hem op zoek zijn om 'm te helpen. Hopelijk dat het leger meer succes boekt dan wij...

Ook gaan we van de week in de krant een foto van Bishnu plaatsen bij vermiste personen. We doen dit in een krant hier, die zowel in de stad als in de dorpjes komt. Onze namen zullen erbij vermeld worden, Janak's mobiele nummer en tevens een beloning voor degene die ons iets kan vertellen.
Ook de politie in Kathmandu is momenteel ingeschakeld, dus ik hoop echt dat iets resultaat opleverd.
Wanneer Bishnu gevonden wordt, mag hij gaan wonen bij Janak en zijn familie. Dus dat is al mooi geregeld, aangezien Janak eigenlijk de enige Nepalees is die ik echt vertrouw. Ik vind 't vervelend om te zeggen, maar het Nepalese volk is gewoon corrupt, wat ook niet zo heel gek is wanneer je in deze omstandigheden hier leeft. Maar toch is dat vaak erg lastig, omdat je nooit weet waarom een persoon aardig tegen je doet. Is dat omdat 'ie je echt graag mag of is dat omdat ze weten dat je geld hebt (wat dus meestal het geval is). Maar bij Janak heb ik dat gevoel dus niet en daarom ben ik blij dat Bishnu daar terecht kan wanneer we hem vinden!

Zo eindelijk weer nieuws uit Nepal

Zo, eindelijk weer een verhaal van mij op de website. Het duurde even, maar die internetverbinding hier ging van de week ook nergens over… Had al meerdere malen bijna een nieuw verhaal klaar, viel die computer weer uit…
Kan wel zeggen dat deze week echt niet mee gezeten heeft! Naast mijn verhalen, die ik dus regelmatig voor Jan l*l heb zitten typen, zijn we hier ook met a’n allen nog eens ziek geweest! Alle kinderen en ik vergingen haast van de hoofdpijn en koorts en we hebben ook meerdere malen kotsend over het balkon gehangen. Lekker fris voor de mensen, die beneden ons wonen maar goed… Natuurlijk kwam het ook wel eens voor dat een van de kinderen het balkon net niet haalde… Dus ik heb ook flink moeten poetsen. IEUW!

Over poetsen gesproken; Ik heb me toch lopen ruimen in het weeshuis van de week. Heb wel 100den spinnen opgeruimd uit de kamers van de kinderen. Grote spierwitte spinnen! Echt te eng gewoon, maar ik kan me natuurlijk niet laten kennen tegenover de kids… Zijn jullie niet trots op me?

Verder ben ik vorige week op pad geweest om eens naar huizen te kijken. Het liefst zou ik namelijk een ander huis voor de kinderen kopen. Nu wonen zed us op de 2e etage en hebben hier dus eigenlijk helemaal geen plaats om te spelen. Ook is het zo dat Aama het niet lang meer vol zou houden, gezien haar leeftijd en haar ziekte. Wanneer Aama komt te overlijden wil ik de kinderen kunnen verzekeren dat zij een plek hebben om te wonen. En op deze etage zal dat moeilijk worden, omdat de huur redelijk hoog is en omdat de huisbaas hier de grootste idioot is, die ik ooit gezien heb!
Voor degenen, die het nog niet weten woont de huisbaas in een immens grote villa tussen de krotten, die hij verhuurd. En de huisbaas wil ook nog dat de mensen uit de krotjes 2 maanden huur vooruit betalen… Het blijkt nu ook dat de huisbaas onze watertank, die we vorige keer aangeschaft hadden, van het dak naar beneden gegooid heeft omdat de huur niet 2 maanden vooruit betaald kon worden! Ik ben meteen naar ‘m toe gegaan en heb geeist dat hij hem gaat vergoeden en dat gaat hij nu dus ook doen… Iedere keer als hij langs loopt roepen we met z’n allen om de tank, dus vergeten zal hij ‘t zeker niet.
Maar goed, het kopen van een nieuw huis is hier toch redelijk prijzig. Moet toch wel denken aan zo’n 20 a 30000 euro. Dus moet dat allemaal eerst maar even bekijken of het wel waar te maken is…

Ook was er vorige week een vergadering in het weeshuis, waarin gevraagd werd of ik de nieuwe directeur wilde worden, dus of ik de rol van Aama op me zou willen nemen…
Dat blijft maar door mijn hoofd spoken. Heb hier ook al met anderen over gesproken en zij zeggen dat het misschien een optie is wanneer ik zeg dat ik die rol best over wil nemen, maar dat ik daar dan wel een Nepalees bij zoek, die waarneemt als ik er niet ben. Ik weet het gewoon niet. Ik wil hier in ieder geval niet gaan wonen, daar ben ik zeker van.
Ik laat het gewoon nog even een tijdje door m’n hoofd spoken en jullie horen ‘t wel of er iets nuttigs uitkomt.

Dan als laatste wil ik nog even zeggen dat ik morgen (vrijdag) op zoek ga naar Bishnu. Samen met de directeur van de oude school ga ik naar het dorpje Malamchhi, dat ergens in de bergen ligt. We vertrekken morgen om 8 uur ‘s morgens en zullen waarschijnlijk zondag weer terug zijn. Het blijkt namelijk nogal een lange reis te zijn… Ik hoop echt zo erg dat ik ‘m vind!! Dus hopelijk duimen jullie allemaal voor me. Zal bij terugkomst meteen laten weten of het iets opgeleverd heeft…


Uitgaven:
- Medicijnen: 1430
- Huishoudelijk: 857
- Eten: 2328
Totaal: 4615 rps à 55 euro

De volgende aankoop, die ik graag wil doen is een apparaat om het water te zuiveren (aquadrop). Het water is namelijk zo ontzettend smerig en misschien dat dat ook een redden is dat de kinderen zoveel huidproblemen hebben. Deze aankoop zal ongeveer 16000 rps à 190 euro kosten, inclusief installatiekosten.

Een mailtje vanuit 't regenachtige Nepal

Hallo allemaal!!

Hier een mailtje vanuit 't regenachtige Nepal! Ik ben dus veilig aangekomen, wat 'n opluchting he?!
De reis heeft me meer dan 23 uur geduurd... Saai hoor dat wachten op die vliegvelden in je uppie, maar het ontvangst in het weeshuis maakte alles weer goed.

Gisteren dus naar het weeshuis gegaan en alle kinderen waren thuis, omdat ze een vrije dag hadden van school i.v.m. een feestdag hier. Op het moment dat ze mijn taxi aan zagen komen, kwam iedereen naar beneden gerend! Allemaal lachend en huilend tegelijk en ze riepen allemaal allemaal lieve dingen tegen me. Te schattig gewoon!
Ik hoorde van aama (moeder) dat de kinderen de dagen aan 't aftellen waren en dat ze iedere dag aan haar vroegen hoeveel dagen ze nog moesten wachten voordat ik zou komen.
Mijn slaapkamer in het weeshuis ook helemaal versierd met tekeningen, die alle kids voor me gemaakt hadden.

Het eerste dat de kinderen vroegen is of we weer gaan dansen, nu ik er ben en of "jailhouse John" ook nog langs kwam voor een worsteltoernooi.
Helaas geen worsteltoernooi met "jailhouse John" dit keer, maar het dansen gaat natuurlijk wel weer gebeuren. Heb net weer wat muziek gekocht, zodat we straks na school meteen kunnen beginnen.

De komende maanden dus geen privacy voor mij, want ze zijn niet meer bij me weg te slaan. Leuk is dat hoor, om zo geliefd te zijn! Haha.

Verder zijn er op dit moment haast geen toeristen hier. Dat is in Thamel ook duidelijk te merken, want 't is er echt 1 grote vuilnisbelt nu! Ook regent 't hier nog eens onwijs hard, dus laten we zeggen dat ik hier niet al te gemakkelijk loop op m'n slippertjes...
Ondanks de regen is het wel erg warm en benauwd.
Echt bijzonderheden heb ik nu nog niet; ik ga weer even wennen aan alles. Aan de drukte, aan de stank (want die is echt niet om te harden met die hitte. Vooral al dat vlees dat buiten ligt in de warmte is echt te erg!)
Maar zoals ik van vorige keer weet is dat alles went en ik ben hier trouwens voor mijn kinderen en die zijn gelukkig! Da's toch het belangrijkste!