MAANDVERSLAG MEI / JUNI
Wij hebben formeel het voogdijschap!!
Eindelijk was het zover, waren alle papieren van alle handtekeningen voorzien en hebben we nu het formele voogdijschap over alle kinderen! Het proces verliep niet altijd even soepel. De Kinderbescherming was de eerste instantie die haar goedkeuring moest geven. Dat ging voor Nepalese begrippen redelijk snel, omdat de Secretaris mij, mijn vader en de situatie in mijn weeshuis goed kent. Toen ging het dossier naar de Chief District Officer (CDO) van het Kathmandu district. Hij wilde niet zonder meer tekenen en eiste dat familieleden van alle kinderen hun goedkeuring, middels een handtekening of vingerafdruk, aan de overdracht gaven. Hoe bereik je de familie? De kinderen wonen nu al 2 jaren en 7 maanden in mijn tehuis en ik heb ze uit een ander weeshuis moeten redden, dus de kinderen waren al jaren uit hun eigen omgeving. Gelukkig kwamen nogal wat kinderen, waaronder Mana de oudste jongen, uit het Dhading district en de oudste broer van Mana is het gelukt de familieleden in dat district op te sporen. Voor de andere kinderen is Janak met elk kind naar de geboortestreek afgereisd. Dat was geen gemakkelijke klus, of het kind herkende niets meer of het familielid was verhuisd enz, maar het is uiteindelijk gelukt familie van elk kind te achterhalen voor de noodzakelijke handtekening of vingerafdruk .De CDO had nooit verwacht dat het ons zou lukken, had er niet op gerekend dat hij moest tekenen en kwam toen met de eis dat een lid van de familie Twilt naar Nepal moest afreizen om alle documenten mede te ondertekenen.
Laat nu toevallig mijn nicht Belinda als vrijwilligster in het weeshuis verblijven en in haar paspoort staat haar meisjesnaam, Twilt!. Machtigingen opgesteld, getekend, gescand en verzonden via Internet en alles lag binnen 24 uur op het bureau van de CDO. De CDO kon zijn ogen niet geloven en controleerde steeds weer het paspoort van Belinda voor de naam Twilt, maar uiteindelijk had hij geen andere keus dan de formele overdracht van het voogdijschap met zijn handtekening te bekrachtigen.
Hartelijk welkom
Een tehuis en toekomst voor het 23e kind.
Mag ik u voorstellen aan het meisje Lucky Rahhal, het 23e kind in mijn kindertehuis. Lucky is 9 jaar en komt uit Baytini in het Makwanpur District, ten zuiden van Kathmandu, waar haar verpauperde en ongeletterde moeder nog steeds woont. De vader van Lucky is in maart 2002 door de Maoïsten gedood. Simpelweg om te overleven hertrouwen veel weduwen, zo ook de moeder van Lucky, maar in Nepal bestaat de ongeschreven regel dat een nieuwe echtgenoot de kinderen uit een vorige relatie van zijn echtgenote kan weigeren. Meisjes hebben hier een enorme achterstand en worden, vaak uit pure armoede, soms gewoon het huis uitgezet of verkocht als slavin of, vooral meisjes van deze leeftijd, nog erger. De Kinderbescherming belde met het verzoek of wij alsjeblieft Lucky in ons huis wilden opnemen. Lucky woonde en sliep al een aantal dagen in de kantoren van de Kinderbescherming, omdat men haar nergens anders konden plaatsen. Wij hadden niet veel tijd om te overleggen nodig en na onze telefonische goedkeuring verhuisde Lucky onmiddellijk naar mijn tehuis. De volgende dag werd Lucky medisch gecontroleerd, aangekleed enz.. Bed, beddengoed en allerlei andere benodigdheden werden voor Lucky besteld en de 2e dag bij ons was het al haar eerste schooldag. Lucky had nog nooit een school van binnen gezien, dus ondanks haar 9 jaren werd ze in klas 1 gezet, maar ze is ijverig en leergierig, dus dat komt wel goed. Lucky is een heel lief meisje, past prima binnen het “gezin” en werd onmiddellijk door iedereen geaccepteerd. Ik nodig u uit om, samen met mij, Lucky een liefderijke en gelukkige toekomst toe te wensen.
Afgelopen week wat medische activiteiten, de meisjes Sabi en Kanchan bezochten de tandarts en Mana de oudste jongen, moest langs de dokter voor spastische darmen. Dank zij donaties, kunnen we gelukkig voor de kinderen altijd en onmiddellijk naar de dokter gaan wanneer dit nodig is. Er dient namelijk contant betaald te worden.
Dozen vol vitamines
Gezonde donatie
Guus en Tom, studenten Voeding en Diëtiek aan de Hogeschool van Amsterdam zijn 4,5 maand in Nepal werkzaam geweest als vrijwilligers voor een project met 150 kansarme kinderen in Pokhara. Door allerlei sponsoracties waren beiden in staat om die kinderen regelmatiger en beter, vezelrijker voedsel aan te bieden om daarna door allerlei metingen te bepalen wat het effect van verbeterde voeding is op het gewicht, lengte en leerprestaties van kinderen. Met hun sponsoring kan het project nog geruime tijd doorgaan. Mijn ouders hadden hun leerkracht bij toeval ontmoet en toen het gesprek over Nepal ging, zei zij, dat Nepal misschien een goed project voor haar leerlingen zou kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan en rond 1 februari zijn Guus en Tom, na hun aankomst in Nepal, een paar keer op bezoek in mijn tehuis geweest. Een bekende fabrikant, naam begint met een D, stuurde een grote partij topkwaliteit multivitamine pillen voor kinderen, ideaal voor ondersteuning van de groei en weerstand. Vorige week kwamen beiden weer langs om afscheid van mijn tehuis te nemen voordat ze weer naar Holland afreisden en brachten 240 potjes gevuld met 100 vitaminepillen mee voor mijn kinderen. Dit betekent dat mijn 24 kinderen de komende 1.000 dagen dagelijks een vitamine pil kunnen slikken. Jongens (en D), hartstikke bedankt.
Moederdag in Nepal
Ook in mijn weeshuis werd Moederdag gevierd. Een belangrijk festival, waarbij de kinderen zelfs vrij van school hebben en waarbij alles draait om het tonen door de kinderen van de liefde voor hun moeder. Omdat alle kinderen Pushpa als hun moeder zien, is zij op moederdag het middelpunt van de belangstelling. Voor het ritueel begint, gaat Pusha op de grond zitten met voor haar een kaars, bloemen, water en iets lekkers en verwelkomt dan één voor één elk kind. Het kind gaat voor haar zitten en gooit een paar druppels water over Pushpa en plaatst een tika op het voorhoofd van Pushpa en biedt haar daarna een ei, een drankje en een cadeautje aan. Ter afsluiting buigt elk kind met de handpalmen tegen elkaar voor Pushpa en bedankt hiermee Pushpa voor alle liefde en goede zorgen en toont zo zijn/haar respect. Pushpa geeft vervolgens elk kind de zegen door haar handen op het hoofd van het kind te leggen en daarna krijgt het kind ook van Pushpa een tika. Na de ceremonie wordt er dan nog feest gevierd en werden er zoete balletjes en stukjes water meloen aan de kinderen uitgedeeld.
Kanjers
Toen ik mijn kinderen uit het vorige weeshuis haalde, had nog bijna niemand enige vorm van scholing ontvangen. Toen de kinderen naar school gingen hadden ze een forse leerachterstand en werden ze, voor hun leeftijd, in een lagere klas geplaatst. Vorig schooljaar zijn we met de inhaalslag begonnen en Mana, de oudste jongen, heeft met succes een klas overgeslagen. Dit schooljaar, vanaf half april, mochten liefst 7 kinderen proberen om een klas over te slaan, de 3 oudste meisjes, Jyoti, Amrita en Somrani en de 4 oudste jongens, Aayuk, Sanam, Aayush en Megh. In de beginperiode werden ze natuurlijk extra in de gaten gehouden op school of het allemaal wel zou lukken, maar de proeftijd is voorbij en niemand is teruggezet. Iedereen gefeliciteerd, zet hem op en veel succes dit jaar.
Vrijwilligster Linsey Linders vertelt:
Ik had wat geld gespaard om iets leuks te kunnen doen met de kinderen en van Pushpa hoorde ik dat de kinderen zwemmen geweldig vonden. Nou ik ook, dus ik vond zwemmen meteen een prima idee! De kinderen de avond ervoor verteld dat we gingen zwemmen, ze werden er helemaal vrolijk van! ’s Morgens hadden ze hun ogen nog niet open, of ze liepen al te zingen dat ze gingen zwemmen. Dat was erg leuk zo die voorpret, ik kreeg het gevoel alsof ik weer 12 jaar was en naar een pretpark ging. Met de bus naar het zwembad van een hotel waar buitenlandse kinderen zwemles krijgen. Later hoorde ik dat het hetzelfde zwembad was waar vorig jaar Marielle Beckers, die overigens weer terug in Nepal is, de kinderen mee naar toe had genomen nadat ze van geld van haar vrienden zwemkleding voor de kinderen had gekocht.
Eenmaal in het zwembad sprongen de kinderen meteen in het water. Niemand kon zwemmen, want het was pas de tweede keer in hun leven dat ze zwommen, maar van vrees hadden ze nog nooit gehoord. Ze bleven natuurlijk wel in het ondiepe bad en ik maar opletten dat er geen kind kopje onder ging, totdat ik merkte dat ze gewoon onder water probeerden te zwemmen!
Ik heb ze geleerd hoe ze “bommetjes” moesten maken, hoog springen, knieën optrekken, armen er omheen en met zo’n hard mogelijke klap in het water terecht komen. Ze ploeterden en sprongen een aantal uren helemaal enthousiast door het water!! Natuurlijk had ik voor die dag een hapje en een drankje meegenomen. De kinderen waren zo blij en uitgelaten en zelf heb ik ook zo van de dag genoten. Het was echt een super leuke dag voor iedereen. Aan het eind van de middag weer met de bus mee naar huis en we waren nog niet van het parkeerterrein af, of iedereen lag te snurken……helemaal moe was iedereen. Zelf was ik ook kapot toen ik thuis kwam. Thuis was het dan ook erg rustig ’s avonds en om 8 uur lag iedereen in het dromenland.
Iedereen leert hier van elkaar zegt Linsey
Het nieuwe schooljaar is weer begonnen en een nieuw schooljaar betekent andere schoolboeken voor alle kinderen. De door de oudere kinderen gebruikte boeken worden natuurlijk doorgegeven aan de jongeren, maar daarnaast moeten er ook nieuwe boeken worden aangeschaft. Omdat er op school geen plaats is voor boekenkasten of andere opbergruimte, moeten alle kinderen alle boeken, schriften en schrijfgerei dagelijks in een rugzak mee naar school en terug naar huis nemen. De rugzakken en boeken hebben daardoor nogal wat te lijden, daarom heeft Belinda een aantal nieuwe rugzakken voor de kinderen gekocht en ik kaftpapier en ik heb ze geleerd hoe hun boeken te kaften..Vroeger had ik hier zelf een enorme hekel aan, maar hier zijn de kinderen zo blij dat ze naar school kunnen, dat ze alles geweldig vinden wat daar ook maar mee te maken heeft. Zo ook het kaften. Bijna een hele dag zijn we met zijn allen gezellig bezig geweest. Als het eentje niet zo goed lukte, dan legde een ander het weer uit of hielp mee om het kaften onder de knie te krijgen.
Yoga
Naast dat ik de kinderen veel leer, leer ik ook een hoop van de kinderen. Zo hebben de kinderen mij Yoga geleerd wanneer zij bezig waren met hun Yoga oefeningen, die zij weer van Janak en Puspa leerden. Van Yoga en mediteren worden ze rustig, vertelden de kinderen me. Dit is zeker niet gelogen, want ik merkte zelf dat mijn ademhaling rustiger werd en daardoor mijn hele lichaam tot rust kwam. Wel zijn de kinderen een stuk leniger dan ik. Vooral Sagar, die ik altijd Ninja noem omdat hij zo ontzettend lenig is en rondspringt alsof hij in een film meespeelt. De kinderen kunnen uren in kleermakerszit zitten met hun knieën op de grond en hun hielen tegen hun buik, terwijl ik na 2 minuten al last krijg van slapende voeten en benen en ik het gevoel heb dat mijn beide benen gaan breken. Ik verkies daarom een voor mij gemakkelijkere houding.
Acties
In mei mocht ik het ‘Klijn gebaar’in ontvangst nemen namens Klijn keukens. Er werd ook een foto gemaakt die ochtend waarop directeur van Klijn keukens, Ineke van Steeden redactice van de Maasroute, ik en mn dochter Dawn op te zien waren met de cheque van 250 euro en een mooie bos bloemen. Deze foto is reeds afgedrukt in de Maasroute (huis aan huisblad in de regio). Klijn keukens bedankt!
In juni stonden wij met kraam op de wereldwijd markt in Loon op Zand. Het festival was wederom geslaagd en hierbij de gehele organisatie bedankt en hopelijk tot volgend jaar.
!!Mariël, Astrid, Sabine en Maaike, 4 eindejaars studenten Sociaal Pedagogische Hulpverlening aan de Fontys Hogeschool Eindhoven hebben mijn weeshuis als afstudeerproject gekozen en de eerste 3 genoemde studenten vertrekken in augustus voor hun project naar mijn weeshuis in Nepal. Zij zijn al begonnen met het organiseren van een loterij en de volledige opbrengst komt ten goede aan mijn weeshuis. De trekking is 4 juli. Loten kosten € 2,50 per stuk en voor € 10,00 krijgt u 5 loten. De eerste prijs is een prachtige klassieke muzikale uitvoering door een kamerorkest, voor de winnaar en zijn/haar genodigden op een plaats en tijdstip geheel naar eigen keuze. Tweede prijs is een tegoedbon van € 100 voor een kunstwerk van de Vliegende Vis (Fontys Eindhoven) en de 3e prijs bestaat uit 2 kaartjes Efteling. Alle prijzen zijn geschonken door de Fontys Hogeschool van de Kunsten. Loten kunt u bestellen via e-mail adres afstuderensph4m@yahoo.com.of telefonisch naar nummer 06-26978792,!!
Groetjes,
Marloes Twilt
Eindelijk was het zover, waren alle papieren van alle handtekeningen voorzien en hebben we nu het formele voogdijschap over alle kinderen! Het proces verliep niet altijd even soepel. De Kinderbescherming was de eerste instantie die haar goedkeuring moest geven. Dat ging voor Nepalese begrippen redelijk snel, omdat de Secretaris mij, mijn vader en de situatie in mijn weeshuis goed kent. Toen ging het dossier naar de Chief District Officer (CDO) van het Kathmandu district. Hij wilde niet zonder meer tekenen en eiste dat familieleden van alle kinderen hun goedkeuring, middels een handtekening of vingerafdruk, aan de overdracht gaven. Hoe bereik je de familie? De kinderen wonen nu al 2 jaren en 7 maanden in mijn tehuis en ik heb ze uit een ander weeshuis moeten redden, dus de kinderen waren al jaren uit hun eigen omgeving. Gelukkig kwamen nogal wat kinderen, waaronder Mana de oudste jongen, uit het Dhading district en de oudste broer van Mana is het gelukt de familieleden in dat district op te sporen. Voor de andere kinderen is Janak met elk kind naar de geboortestreek afgereisd. Dat was geen gemakkelijke klus, of het kind herkende niets meer of het familielid was verhuisd enz, maar het is uiteindelijk gelukt familie van elk kind te achterhalen voor de noodzakelijke handtekening of vingerafdruk .De CDO had nooit verwacht dat het ons zou lukken, had er niet op gerekend dat hij moest tekenen en kwam toen met de eis dat een lid van de familie Twilt naar Nepal moest afreizen om alle documenten mede te ondertekenen.
Laat nu toevallig mijn nicht Belinda als vrijwilligster in het weeshuis verblijven en in haar paspoort staat haar meisjesnaam, Twilt!. Machtigingen opgesteld, getekend, gescand en verzonden via Internet en alles lag binnen 24 uur op het bureau van de CDO. De CDO kon zijn ogen niet geloven en controleerde steeds weer het paspoort van Belinda voor de naam Twilt, maar uiteindelijk had hij geen andere keus dan de formele overdracht van het voogdijschap met zijn handtekening te bekrachtigen.
Hartelijk welkom
Een tehuis en toekomst voor het 23e kind.
Mag ik u voorstellen aan het meisje Lucky Rahhal, het 23e kind in mijn kindertehuis. Lucky is 9 jaar en komt uit Baytini in het Makwanpur District, ten zuiden van Kathmandu, waar haar verpauperde en ongeletterde moeder nog steeds woont. De vader van Lucky is in maart 2002 door de Maoïsten gedood. Simpelweg om te overleven hertrouwen veel weduwen, zo ook de moeder van Lucky, maar in Nepal bestaat de ongeschreven regel dat een nieuwe echtgenoot de kinderen uit een vorige relatie van zijn echtgenote kan weigeren. Meisjes hebben hier een enorme achterstand en worden, vaak uit pure armoede, soms gewoon het huis uitgezet of verkocht als slavin of, vooral meisjes van deze leeftijd, nog erger. De Kinderbescherming belde met het verzoek of wij alsjeblieft Lucky in ons huis wilden opnemen. Lucky woonde en sliep al een aantal dagen in de kantoren van de Kinderbescherming, omdat men haar nergens anders konden plaatsen. Wij hadden niet veel tijd om te overleggen nodig en na onze telefonische goedkeuring verhuisde Lucky onmiddellijk naar mijn tehuis. De volgende dag werd Lucky medisch gecontroleerd, aangekleed enz.. Bed, beddengoed en allerlei andere benodigdheden werden voor Lucky besteld en de 2e dag bij ons was het al haar eerste schooldag. Lucky had nog nooit een school van binnen gezien, dus ondanks haar 9 jaren werd ze in klas 1 gezet, maar ze is ijverig en leergierig, dus dat komt wel goed. Lucky is een heel lief meisje, past prima binnen het “gezin” en werd onmiddellijk door iedereen geaccepteerd. Ik nodig u uit om, samen met mij, Lucky een liefderijke en gelukkige toekomst toe te wensen.
Afgelopen week wat medische activiteiten, de meisjes Sabi en Kanchan bezochten de tandarts en Mana de oudste jongen, moest langs de dokter voor spastische darmen. Dank zij donaties, kunnen we gelukkig voor de kinderen altijd en onmiddellijk naar de dokter gaan wanneer dit nodig is. Er dient namelijk contant betaald te worden.
Dozen vol vitamines
Gezonde donatie
Guus en Tom, studenten Voeding en Diëtiek aan de Hogeschool van Amsterdam zijn 4,5 maand in Nepal werkzaam geweest als vrijwilligers voor een project met 150 kansarme kinderen in Pokhara. Door allerlei sponsoracties waren beiden in staat om die kinderen regelmatiger en beter, vezelrijker voedsel aan te bieden om daarna door allerlei metingen te bepalen wat het effect van verbeterde voeding is op het gewicht, lengte en leerprestaties van kinderen. Met hun sponsoring kan het project nog geruime tijd doorgaan. Mijn ouders hadden hun leerkracht bij toeval ontmoet en toen het gesprek over Nepal ging, zei zij, dat Nepal misschien een goed project voor haar leerlingen zou kunnen zijn. Zo gezegd, zo gedaan en rond 1 februari zijn Guus en Tom, na hun aankomst in Nepal, een paar keer op bezoek in mijn tehuis geweest. Een bekende fabrikant, naam begint met een D, stuurde een grote partij topkwaliteit multivitamine pillen voor kinderen, ideaal voor ondersteuning van de groei en weerstand. Vorige week kwamen beiden weer langs om afscheid van mijn tehuis te nemen voordat ze weer naar Holland afreisden en brachten 240 potjes gevuld met 100 vitaminepillen mee voor mijn kinderen. Dit betekent dat mijn 24 kinderen de komende 1.000 dagen dagelijks een vitamine pil kunnen slikken. Jongens (en D), hartstikke bedankt.
Moederdag in Nepal
Ook in mijn weeshuis werd Moederdag gevierd. Een belangrijk festival, waarbij de kinderen zelfs vrij van school hebben en waarbij alles draait om het tonen door de kinderen van de liefde voor hun moeder. Omdat alle kinderen Pushpa als hun moeder zien, is zij op moederdag het middelpunt van de belangstelling. Voor het ritueel begint, gaat Pusha op de grond zitten met voor haar een kaars, bloemen, water en iets lekkers en verwelkomt dan één voor één elk kind. Het kind gaat voor haar zitten en gooit een paar druppels water over Pushpa en plaatst een tika op het voorhoofd van Pushpa en biedt haar daarna een ei, een drankje en een cadeautje aan. Ter afsluiting buigt elk kind met de handpalmen tegen elkaar voor Pushpa en bedankt hiermee Pushpa voor alle liefde en goede zorgen en toont zo zijn/haar respect. Pushpa geeft vervolgens elk kind de zegen door haar handen op het hoofd van het kind te leggen en daarna krijgt het kind ook van Pushpa een tika. Na de ceremonie wordt er dan nog feest gevierd en werden er zoete balletjes en stukjes water meloen aan de kinderen uitgedeeld.
Kanjers
Toen ik mijn kinderen uit het vorige weeshuis haalde, had nog bijna niemand enige vorm van scholing ontvangen. Toen de kinderen naar school gingen hadden ze een forse leerachterstand en werden ze, voor hun leeftijd, in een lagere klas geplaatst. Vorig schooljaar zijn we met de inhaalslag begonnen en Mana, de oudste jongen, heeft met succes een klas overgeslagen. Dit schooljaar, vanaf half april, mochten liefst 7 kinderen proberen om een klas over te slaan, de 3 oudste meisjes, Jyoti, Amrita en Somrani en de 4 oudste jongens, Aayuk, Sanam, Aayush en Megh. In de beginperiode werden ze natuurlijk extra in de gaten gehouden op school of het allemaal wel zou lukken, maar de proeftijd is voorbij en niemand is teruggezet. Iedereen gefeliciteerd, zet hem op en veel succes dit jaar.
Vrijwilligster Linsey Linders vertelt:
Ik had wat geld gespaard om iets leuks te kunnen doen met de kinderen en van Pushpa hoorde ik dat de kinderen zwemmen geweldig vonden. Nou ik ook, dus ik vond zwemmen meteen een prima idee! De kinderen de avond ervoor verteld dat we gingen zwemmen, ze werden er helemaal vrolijk van! ’s Morgens hadden ze hun ogen nog niet open, of ze liepen al te zingen dat ze gingen zwemmen. Dat was erg leuk zo die voorpret, ik kreeg het gevoel alsof ik weer 12 jaar was en naar een pretpark ging. Met de bus naar het zwembad van een hotel waar buitenlandse kinderen zwemles krijgen. Later hoorde ik dat het hetzelfde zwembad was waar vorig jaar Marielle Beckers, die overigens weer terug in Nepal is, de kinderen mee naar toe had genomen nadat ze van geld van haar vrienden zwemkleding voor de kinderen had gekocht.
Eenmaal in het zwembad sprongen de kinderen meteen in het water. Niemand kon zwemmen, want het was pas de tweede keer in hun leven dat ze zwommen, maar van vrees hadden ze nog nooit gehoord. Ze bleven natuurlijk wel in het ondiepe bad en ik maar opletten dat er geen kind kopje onder ging, totdat ik merkte dat ze gewoon onder water probeerden te zwemmen!
Ik heb ze geleerd hoe ze “bommetjes” moesten maken, hoog springen, knieën optrekken, armen er omheen en met zo’n hard mogelijke klap in het water terecht komen. Ze ploeterden en sprongen een aantal uren helemaal enthousiast door het water!! Natuurlijk had ik voor die dag een hapje en een drankje meegenomen. De kinderen waren zo blij en uitgelaten en zelf heb ik ook zo van de dag genoten. Het was echt een super leuke dag voor iedereen. Aan het eind van de middag weer met de bus mee naar huis en we waren nog niet van het parkeerterrein af, of iedereen lag te snurken……helemaal moe was iedereen. Zelf was ik ook kapot toen ik thuis kwam. Thuis was het dan ook erg rustig ’s avonds en om 8 uur lag iedereen in het dromenland.
Iedereen leert hier van elkaar zegt Linsey
Het nieuwe schooljaar is weer begonnen en een nieuw schooljaar betekent andere schoolboeken voor alle kinderen. De door de oudere kinderen gebruikte boeken worden natuurlijk doorgegeven aan de jongeren, maar daarnaast moeten er ook nieuwe boeken worden aangeschaft. Omdat er op school geen plaats is voor boekenkasten of andere opbergruimte, moeten alle kinderen alle boeken, schriften en schrijfgerei dagelijks in een rugzak mee naar school en terug naar huis nemen. De rugzakken en boeken hebben daardoor nogal wat te lijden, daarom heeft Belinda een aantal nieuwe rugzakken voor de kinderen gekocht en ik kaftpapier en ik heb ze geleerd hoe hun boeken te kaften..Vroeger had ik hier zelf een enorme hekel aan, maar hier zijn de kinderen zo blij dat ze naar school kunnen, dat ze alles geweldig vinden wat daar ook maar mee te maken heeft. Zo ook het kaften. Bijna een hele dag zijn we met zijn allen gezellig bezig geweest. Als het eentje niet zo goed lukte, dan legde een ander het weer uit of hielp mee om het kaften onder de knie te krijgen.
Yoga
Naast dat ik de kinderen veel leer, leer ik ook een hoop van de kinderen. Zo hebben de kinderen mij Yoga geleerd wanneer zij bezig waren met hun Yoga oefeningen, die zij weer van Janak en Puspa leerden. Van Yoga en mediteren worden ze rustig, vertelden de kinderen me. Dit is zeker niet gelogen, want ik merkte zelf dat mijn ademhaling rustiger werd en daardoor mijn hele lichaam tot rust kwam. Wel zijn de kinderen een stuk leniger dan ik. Vooral Sagar, die ik altijd Ninja noem omdat hij zo ontzettend lenig is en rondspringt alsof hij in een film meespeelt. De kinderen kunnen uren in kleermakerszit zitten met hun knieën op de grond en hun hielen tegen hun buik, terwijl ik na 2 minuten al last krijg van slapende voeten en benen en ik het gevoel heb dat mijn beide benen gaan breken. Ik verkies daarom een voor mij gemakkelijkere houding.
Acties
In mei mocht ik het ‘Klijn gebaar’in ontvangst nemen namens Klijn keukens. Er werd ook een foto gemaakt die ochtend waarop directeur van Klijn keukens, Ineke van Steeden redactice van de Maasroute, ik en mn dochter Dawn op te zien waren met de cheque van 250 euro en een mooie bos bloemen. Deze foto is reeds afgedrukt in de Maasroute (huis aan huisblad in de regio). Klijn keukens bedankt!
In juni stonden wij met kraam op de wereldwijd markt in Loon op Zand. Het festival was wederom geslaagd en hierbij de gehele organisatie bedankt en hopelijk tot volgend jaar.
!!Mariël, Astrid, Sabine en Maaike, 4 eindejaars studenten Sociaal Pedagogische Hulpverlening aan de Fontys Hogeschool Eindhoven hebben mijn weeshuis als afstudeerproject gekozen en de eerste 3 genoemde studenten vertrekken in augustus voor hun project naar mijn weeshuis in Nepal. Zij zijn al begonnen met het organiseren van een loterij en de volledige opbrengst komt ten goede aan mijn weeshuis. De trekking is 4 juli. Loten kosten € 2,50 per stuk en voor € 10,00 krijgt u 5 loten. De eerste prijs is een prachtige klassieke muzikale uitvoering door een kamerorkest, voor de winnaar en zijn/haar genodigden op een plaats en tijdstip geheel naar eigen keuze. Tweede prijs is een tegoedbon van € 100 voor een kunstwerk van de Vliegende Vis (Fontys Eindhoven) en de 3e prijs bestaat uit 2 kaartjes Efteling. Alle prijzen zijn geschonken door de Fontys Hogeschool van de Kunsten. Loten kunt u bestellen via e-mail adres afstuderensph4m@yahoo.com.of telefonisch naar nummer 06-26978792,!!
Groetjes,
Marloes Twilt
posted by Marloes at 05:16
