DE THERESIASCHOOL IN KAATSHEUVEL GAAT VOOR NEPAL!
Afgelopen januari belde Karin Broeders van de Ouderraad van de Theresiaschool, in de Gasthuisstraat in Kaatsheuvel mijn vader om de mogelijkheid van een eventuele sponsorloop voor mijn weeshuis door te spreken, met als resultaat dat woensdagavond 26 april om 18.30 uur het startschot op de Markt in Kaatsheuvel zal worden gelost voor een sponsorloop waar alle 200 kinderen aan zullen deelnemen. De ouders zijn intussen door de Nieuwsbrief van de School al op de hoogte gebracht en op 6 april heb ik voor alle kinderen een presentatie over Nepal, mijn weeshuis en mijn kinderen gehouden. ’s Morgens 2 presentaties van een uur voor de groepen 1 en 2 en daarna 3 en 4 en ‘s middags weer 2 presentaties voor de groepen 5 en 6 en daarna 7 en 8.
Ik had ook een kort filmpje waarin ik de kinderen kon laten zien dat ik de kinderen daar had geleerd hun rijst met een lepel te eten i.p.v. met vingers zoals te doen gebruikelijk en ik had de dag ervoor de standaard Nepalese maaltijd voor de kinderen gemaakt en nu leerde ik de Nederlandse kinderen hoe ze dit met de vingers moeten eten. Er wordt in Nepal ook yoghurt met de vingers gegeten, maar daaraan heb ik me niet gewaagd, uit angst voor boze reacties van de ouders.
Ik had de dag ervoor voor 200 kinderen Dal Bhat gekookt, dit is in Nepal de nationale schotel. Gekookte rijst (Bhat) overgoten met een linzensaus (Dal). Dit wordt ook wel geserveerd met gekookte groenten en op smaak gemaakt door masala (kerrie) en koriander. Deze schotel wordt zowel ’s morgens als ’s avonds gegeten, tenminste door iedereen die het zich kan veroorloven. Dit eten mijn kinderen in Nepal ook, elke dag. Op zaterdag, dus 1x per week, is er ook vlees, kip of buffel. Rundvlees is taboe in Nepal, want een koe is heilig. Daarnaast krijgen de kinderen van mijn weeshuis nog dagelijks melk, fruit, thee met biscuitjes, soms een eitje of een snack ertussendoor en natuurlijk de op school geserveerde lunch (waarvoor wel betaald moet worden).
Ter plekke heb ik beoordeeld dat het geen wijs besluit zou zijn om de allerjongsten dit eten voor te schotelen, maar de ouderen hebben er goed van geproefd en velen vonden het nog lekker ook. Wel had ik heel veel over, want ik had 5 kilo rijst gekookt.
Ik had ook voor ieder kind een klein zakje origineel Nepalees snoepgoed meegenomen, maar daar heb ik ook nog veel van over, want de allereerste keer dat je dit proeft is dit toch wel zo ongelooflijk vies. Vond ik zelf ook in het begin, maar op een gegeven moment begin je eraan te wennen en Janak, het inwonend schoolhoofd, kan het de hele dag door eten.
De kinderen waren allemaal heel geïnteresseerd, maar de foto’s die de meeste reacties opleverden waren die van 2 grote apen die op een vuilnisvat zaten en die van de achterkant van een neushoorn. Apen lopen hier overal rond en vlak bij mijn weeshuis heb je de grote stoepa van Swayambhunath, waar vele honderden apen rondlopen en daarom ook de “Monkey Temple” genoemd wordt. Neushoorns enz. lopen in het wild in Chitwan National Park rond. Ook de kleinsten hadden vragen en waren er bewust mee bezig. Voorbeelden, een kind was zo enthousiast thuisgekomen dat zijn moeder ’s middags ook een presentatie wilde bijwonen. Een andere jongen kwam thuis en wilde ’s middags zijn spaarpot meenemen naar school, plus zijn marmotje, omdat die kinderen in Nepal niets hadden en hij zoveel.
Was een beetje bang dat de wat ouderen ’s middags de boel een beetje op stelten wilden zetten, dus ik vroeg bijvoorbeeld of zij niet wilden lachen als zij de foto’s van de kinderen zagen met kaalgeschoren hoofden omdat ik dat moest doen toen ik ze in mijn huis opnam omdat ze zo ontzettend vies waren en onder het ongedierte zaten. Het was doodstil tijdens de foto’s. Ook hier weer veel vragen. Wat dacht u van een lagere schooljongen die vroeg of de kinderen wel dagelijks voldoende vitamines binnen kregen. Wat dacht u van een andere jongen die mij toevertrouwde, Marloes, maak je maar geen zorgen, we lopen dat wel voor je bij elkaar. Voor mij was het die dag een ervaring om nooit te vergeten.
De sponsorloop begint om 18.30 op de Markt in Kaatsheuvel en duurt een uur. Volgens plan zal het startschot door mij gelost worden en ook zal ik gedurende de sponsorloop aanwezig zijn met allerlei foto’s en om vragen te beantwoorden, dus bent u geïnteresseerd, kom gerust langs.
Ik had ook een kort filmpje waarin ik de kinderen kon laten zien dat ik de kinderen daar had geleerd hun rijst met een lepel te eten i.p.v. met vingers zoals te doen gebruikelijk en ik had de dag ervoor de standaard Nepalese maaltijd voor de kinderen gemaakt en nu leerde ik de Nederlandse kinderen hoe ze dit met de vingers moeten eten. Er wordt in Nepal ook yoghurt met de vingers gegeten, maar daaraan heb ik me niet gewaagd, uit angst voor boze reacties van de ouders.
Ik had de dag ervoor voor 200 kinderen Dal Bhat gekookt, dit is in Nepal de nationale schotel. Gekookte rijst (Bhat) overgoten met een linzensaus (Dal). Dit wordt ook wel geserveerd met gekookte groenten en op smaak gemaakt door masala (kerrie) en koriander. Deze schotel wordt zowel ’s morgens als ’s avonds gegeten, tenminste door iedereen die het zich kan veroorloven. Dit eten mijn kinderen in Nepal ook, elke dag. Op zaterdag, dus 1x per week, is er ook vlees, kip of buffel. Rundvlees is taboe in Nepal, want een koe is heilig. Daarnaast krijgen de kinderen van mijn weeshuis nog dagelijks melk, fruit, thee met biscuitjes, soms een eitje of een snack ertussendoor en natuurlijk de op school geserveerde lunch (waarvoor wel betaald moet worden).
Ter plekke heb ik beoordeeld dat het geen wijs besluit zou zijn om de allerjongsten dit eten voor te schotelen, maar de ouderen hebben er goed van geproefd en velen vonden het nog lekker ook. Wel had ik heel veel over, want ik had 5 kilo rijst gekookt.
Ik had ook voor ieder kind een klein zakje origineel Nepalees snoepgoed meegenomen, maar daar heb ik ook nog veel van over, want de allereerste keer dat je dit proeft is dit toch wel zo ongelooflijk vies. Vond ik zelf ook in het begin, maar op een gegeven moment begin je eraan te wennen en Janak, het inwonend schoolhoofd, kan het de hele dag door eten.
De kinderen waren allemaal heel geïnteresseerd, maar de foto’s die de meeste reacties opleverden waren die van 2 grote apen die op een vuilnisvat zaten en die van de achterkant van een neushoorn. Apen lopen hier overal rond en vlak bij mijn weeshuis heb je de grote stoepa van Swayambhunath, waar vele honderden apen rondlopen en daarom ook de “Monkey Temple” genoemd wordt. Neushoorns enz. lopen in het wild in Chitwan National Park rond. Ook de kleinsten hadden vragen en waren er bewust mee bezig. Voorbeelden, een kind was zo enthousiast thuisgekomen dat zijn moeder ’s middags ook een presentatie wilde bijwonen. Een andere jongen kwam thuis en wilde ’s middags zijn spaarpot meenemen naar school, plus zijn marmotje, omdat die kinderen in Nepal niets hadden en hij zoveel.
Was een beetje bang dat de wat ouderen ’s middags de boel een beetje op stelten wilden zetten, dus ik vroeg bijvoorbeeld of zij niet wilden lachen als zij de foto’s van de kinderen zagen met kaalgeschoren hoofden omdat ik dat moest doen toen ik ze in mijn huis opnam omdat ze zo ontzettend vies waren en onder het ongedierte zaten. Het was doodstil tijdens de foto’s. Ook hier weer veel vragen. Wat dacht u van een lagere schooljongen die vroeg of de kinderen wel dagelijks voldoende vitamines binnen kregen. Wat dacht u van een andere jongen die mij toevertrouwde, Marloes, maak je maar geen zorgen, we lopen dat wel voor je bij elkaar. Voor mij was het die dag een ervaring om nooit te vergeten.
De sponsorloop begint om 18.30 op de Markt in Kaatsheuvel en duurt een uur. Volgens plan zal het startschot door mij gelost worden en ook zal ik gedurende de sponsorloop aanwezig zijn met allerlei foto’s en om vragen te beantwoorden, dus bent u geïnteresseerd, kom gerust langs.
posted by Marloes at 02:01
