Maandverslag Juni 2007
WELKOM AAN DOCHTER DAWN VAN DE KINDEREN
Hans en Marieke, bekenden van Tamara, hadden tijdens hun bezoek aan het weeshuis vingerverf meegenomen en ik werd verrast met een foto van de kinderen die grote vellen papier voor zich hielden waarop met vingerverf en in verschillende kleuren de tekst “Namaste Dawn” was geschilderd. Namaste is de standaard begroeting in Nepal.
POLITIEKE SITUATIE
Het blijft aanmodderen in Nepal. Er zijn veel demonstraties en blokkades door de Maoïsten en in juni waren er wederom grote problemen met de bevoorrading van benzine, kerosine (om te koken) en flessengas. Honderden taxi chauffeurs blokkeerden de belangrijkste kruispunten en toegangswegen naar Kathmandu. Hierdoor natuurlijk ook problemen met de aanvoer van goederen, waardoor de prijzen weer de hoogte ingaan. Ook de elektriciteit wordt regelmatig 6 uur per dag afgesloten, maar dat zijn probleempjes waar de lokale bevolking inmiddels aan gewend is.
De scholen in Nepal zijn gelukkig weer opengesteld na de landelijke stakingen in mei en de kinderen gaan weer naar school
HET WEER
Het is moesson tijd in Nepal en dat betekent dat het vaak regent en niet alleen vaak, maar ook heel hard. Voor alle kinderen is er nieuwe regenkleding gekocht, want het is toch wel 15 minuten lopen naar school.
Een bijkomend voordeel van de regen is dat de vele neerslag ook de rivieren, lees open riolen, doorspoelen. Het is ook niet meer zo stoffig op straat, omdat het stof nu omgetoverd is tot blubber. Afgelopen winter was er zeer weinig neerslag, dus ik denk dat de boeren ook wel blij met de regen zijn
BEDANKT TAMARA EN MAARTJE
Beiden hebben helaas in juni afscheid moeten nemen, maar voordat het zover was, nog heel veel gedaan met de kinderen.
Tamara had nog uit Nederland sponsorgeld meegenomen en van dat geld werden 21 paar nieuwe schoolschoenen gekocht. Alle voetjes werden op wit papier overgetrokken en gewapend met deze papieren ging Tamara met Janak, Pushpa en Mana de oudste jongen Thamel in om 21 paar schoenen te kopen. Wonder boven wonder hadden ze voor alle kinderen de juiste maat en de kinderen waren door het dolle heen toen ze de schoenen uitpakten en aanpasten.
Er was nog wat geld over en daarvan werd wat spelmateriaal gekocht en daarmee een spelletjesochtend georganiseerd. De jongens tegen de meisjes. Het was een hele strijd, de meisjes wisten van geen toegeven, maar uiteindelijk hebben de jongens toch gewonnen. Voor het winnende team waren een paar prijzen beschikbaar, waar overigens iedereen mee mag spelen, zoals 2 paar badminton rackets, 3 DVD-tjes en voor iedereen een snoepzakje.
Echt super en alle kinderen waren er erg blij mee.
Alle donateurs die dit mogelijk gemaakt hebben, heel hartelijk bedankt.
Vrijwilligers die voor meerdere weken in het weeshuis verblijven, betalen 25 euro per week voor kost en inwoning. Daar houden we iets van over en daarom mogen ze dan iets organiseren als afscheid wanneer ze terug naar Nederland gaan. De Stichting betaalt dan die kosten.
Dit keer was het een gezamenlijk afscheidsfeestje, voor Tamara en voor Maartje.
Met een gehuurd busje zijn ze met iedereen naar de bioscoop gegaan. Naar “Pirates of the Caribbean”. Voor aanvang nog voor iedereen popcorn gekocht zodat ze wat te knabbelen hadden onder de film. De kinderen waren super blij en hebben ontzettend genoten.
’s Middags met alle kinderen nog gevingerverfd en de resultaten in de hal opgehangen waar alle schoenen staan. Deze muren zijn nogal kaal, dus wat versiering was niet verkeerd.
Als afsluiting ’s avonds pizza gegeten. Kinderen hebben gesmuld, was weer eens iets anders dan 2x per dag dahl bhaat. De pizza’s waren in ieder geval snel op, dus dat was een goed teken.
.
En toen kwam het tijdstip om afscheid te nemen en dat viel echt niet mee. Je hebt toch zoveel weken heel intensief met elkaar geleefd. Dagelijks 21 kinderen om je heen, natuurlijk druk, maar ook gezelligheid met de kids, spelletjes doen, tv kijken met z’n allen, lachen en ff knuffelen, fantastisch.
Beiden hadden wel een omgekeerde cultuurschok nadat ze Nepal verlaten hadden. Tamara vloog eerst naar Bahrein en verbleef 1 nacht in een hotel. In geen 2 maanden had Tamara luxe auto’s gezien, noch hoge gebouwen, laat staan Mc Donalds. Alleen de hitte daar, boven de 40 graden, temperde de vreugde.
Na vertrek van Tamara is Maartje nog gaan raften op de Trisuli rivier en ze vertelde dat één ding zeker was, nl dat ze nog wel eens wilde raften. Maartje was volgens de kinderen ook een kei in … het vangen van sprinkhanen. De laatste dagen heeft Maartje gefungeerd als danscoach want de kinderen zouden op school danscompetities krijgen. Maartje vloog naar Bangkok om daar 2 weken bij een vriendin te verblijven en daarna terug te keren naar haar liefde in Nederland. Wat een luxe na alle armoede in Nepal. De stranden van Thailand lijken wel de Spaanse Costa’s meldde Maartje
Beide meiden hebben een fantastische tijd in Nepal gehad en de kinderen zullen altijd een heel speciaal plekje in hun hart en gedachten behouden zeiden ze. Ook klikte het bijzonder goed tussen beide meiden, een basis voor een lange vriendschap.
Meiden, jullie ook heel erg bedankt voor alles wat jullie voor en met de kinderen gedaan hebben. Grote klasse.
Op 15 juni 2007 moest Tamara haar afstudeerproject over haar ervaringen in Nepal aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven presenteren en natuurlijk is ze geslaagd voor de HBO opleiding SPH (Sociale Pedagogische Hulpverlening). Tamara, gefeliciteerd. Tamara was bovendien de enige studente dit jaar, die het afstudeerproject in het buitenland had gedaan.
GEFELICITEERD JENNIFER
Trouwe lezers van deze site kunnen zich nog misschien Jennifer herinneren, mijn nichtje uit Californië, waarmee ik in 2004 mijn eerste vrijwilligersreis naar Nepal maakte.
Jennifer is vorig jaar weer teruggekeerd naar Nepal om als vrijwilligster bij de Umbrella Group van Viva Bell, ook al eerder op deze site genoemd, te gaan werken.
Jennifer is betrokken bij het opzetten van een schoolproject voor de Umbrella Group in Gurge, circa 20 km ten noorden van Kathmandu en daar ontmoette ze Kasang Thing. Beiden werden verliefd en zijn in juni getrouwd. Heel veel geluk samen en mijn vader zal jullie in oktober bezoeken en een cadeautje meebrengen.
Heb alleen zitten te bedenken, dat als Jennifer een kind krijgt wat de achternaam van de vader heeft, dit kind met recht een “little thing” is!
HULPVRAAG
Het weeshuis is voor de volle 100% afhankelijk van donateurs. U kunt uw bijdrage overmaken op rekening 1259.42.656 t.n.v. de Stichting Langtang Children Home in Kaatsheuvel of meld u aan als maandelijkse donateur op langtangchildrenhome@hotmail,com en ik zal u een incasso formulier opsturen. Uw hulp is nodig en wordt bijzonder op prijs gesteld. Alvast heel erg bedankt.
Marloes Twilt
Hans en Marieke, bekenden van Tamara, hadden tijdens hun bezoek aan het weeshuis vingerverf meegenomen en ik werd verrast met een foto van de kinderen die grote vellen papier voor zich hielden waarop met vingerverf en in verschillende kleuren de tekst “Namaste Dawn” was geschilderd. Namaste is de standaard begroeting in Nepal.
POLITIEKE SITUATIE
Het blijft aanmodderen in Nepal. Er zijn veel demonstraties en blokkades door de Maoïsten en in juni waren er wederom grote problemen met de bevoorrading van benzine, kerosine (om te koken) en flessengas. Honderden taxi chauffeurs blokkeerden de belangrijkste kruispunten en toegangswegen naar Kathmandu. Hierdoor natuurlijk ook problemen met de aanvoer van goederen, waardoor de prijzen weer de hoogte ingaan. Ook de elektriciteit wordt regelmatig 6 uur per dag afgesloten, maar dat zijn probleempjes waar de lokale bevolking inmiddels aan gewend is.
De scholen in Nepal zijn gelukkig weer opengesteld na de landelijke stakingen in mei en de kinderen gaan weer naar school
HET WEER
Het is moesson tijd in Nepal en dat betekent dat het vaak regent en niet alleen vaak, maar ook heel hard. Voor alle kinderen is er nieuwe regenkleding gekocht, want het is toch wel 15 minuten lopen naar school.
Een bijkomend voordeel van de regen is dat de vele neerslag ook de rivieren, lees open riolen, doorspoelen. Het is ook niet meer zo stoffig op straat, omdat het stof nu omgetoverd is tot blubber. Afgelopen winter was er zeer weinig neerslag, dus ik denk dat de boeren ook wel blij met de regen zijn
BEDANKT TAMARA EN MAARTJE
Beiden hebben helaas in juni afscheid moeten nemen, maar voordat het zover was, nog heel veel gedaan met de kinderen.
Tamara had nog uit Nederland sponsorgeld meegenomen en van dat geld werden 21 paar nieuwe schoolschoenen gekocht. Alle voetjes werden op wit papier overgetrokken en gewapend met deze papieren ging Tamara met Janak, Pushpa en Mana de oudste jongen Thamel in om 21 paar schoenen te kopen. Wonder boven wonder hadden ze voor alle kinderen de juiste maat en de kinderen waren door het dolle heen toen ze de schoenen uitpakten en aanpasten.
Er was nog wat geld over en daarvan werd wat spelmateriaal gekocht en daarmee een spelletjesochtend georganiseerd. De jongens tegen de meisjes. Het was een hele strijd, de meisjes wisten van geen toegeven, maar uiteindelijk hebben de jongens toch gewonnen. Voor het winnende team waren een paar prijzen beschikbaar, waar overigens iedereen mee mag spelen, zoals 2 paar badminton rackets, 3 DVD-tjes en voor iedereen een snoepzakje.
Echt super en alle kinderen waren er erg blij mee.
Alle donateurs die dit mogelijk gemaakt hebben, heel hartelijk bedankt.
Vrijwilligers die voor meerdere weken in het weeshuis verblijven, betalen 25 euro per week voor kost en inwoning. Daar houden we iets van over en daarom mogen ze dan iets organiseren als afscheid wanneer ze terug naar Nederland gaan. De Stichting betaalt dan die kosten.
Dit keer was het een gezamenlijk afscheidsfeestje, voor Tamara en voor Maartje.
Met een gehuurd busje zijn ze met iedereen naar de bioscoop gegaan. Naar “Pirates of the Caribbean”. Voor aanvang nog voor iedereen popcorn gekocht zodat ze wat te knabbelen hadden onder de film. De kinderen waren super blij en hebben ontzettend genoten.
’s Middags met alle kinderen nog gevingerverfd en de resultaten in de hal opgehangen waar alle schoenen staan. Deze muren zijn nogal kaal, dus wat versiering was niet verkeerd.
Als afsluiting ’s avonds pizza gegeten. Kinderen hebben gesmuld, was weer eens iets anders dan 2x per dag dahl bhaat. De pizza’s waren in ieder geval snel op, dus dat was een goed teken.
.
En toen kwam het tijdstip om afscheid te nemen en dat viel echt niet mee. Je hebt toch zoveel weken heel intensief met elkaar geleefd. Dagelijks 21 kinderen om je heen, natuurlijk druk, maar ook gezelligheid met de kids, spelletjes doen, tv kijken met z’n allen, lachen en ff knuffelen, fantastisch.
Beiden hadden wel een omgekeerde cultuurschok nadat ze Nepal verlaten hadden. Tamara vloog eerst naar Bahrein en verbleef 1 nacht in een hotel. In geen 2 maanden had Tamara luxe auto’s gezien, noch hoge gebouwen, laat staan Mc Donalds. Alleen de hitte daar, boven de 40 graden, temperde de vreugde.
Na vertrek van Tamara is Maartje nog gaan raften op de Trisuli rivier en ze vertelde dat één ding zeker was, nl dat ze nog wel eens wilde raften. Maartje was volgens de kinderen ook een kei in … het vangen van sprinkhanen. De laatste dagen heeft Maartje gefungeerd als danscoach want de kinderen zouden op school danscompetities krijgen. Maartje vloog naar Bangkok om daar 2 weken bij een vriendin te verblijven en daarna terug te keren naar haar liefde in Nederland. Wat een luxe na alle armoede in Nepal. De stranden van Thailand lijken wel de Spaanse Costa’s meldde Maartje
Beide meiden hebben een fantastische tijd in Nepal gehad en de kinderen zullen altijd een heel speciaal plekje in hun hart en gedachten behouden zeiden ze. Ook klikte het bijzonder goed tussen beide meiden, een basis voor een lange vriendschap.
Meiden, jullie ook heel erg bedankt voor alles wat jullie voor en met de kinderen gedaan hebben. Grote klasse.
Op 15 juni 2007 moest Tamara haar afstudeerproject over haar ervaringen in Nepal aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven presenteren en natuurlijk is ze geslaagd voor de HBO opleiding SPH (Sociale Pedagogische Hulpverlening). Tamara, gefeliciteerd. Tamara was bovendien de enige studente dit jaar, die het afstudeerproject in het buitenland had gedaan.
GEFELICITEERD JENNIFER
Trouwe lezers van deze site kunnen zich nog misschien Jennifer herinneren, mijn nichtje uit Californië, waarmee ik in 2004 mijn eerste vrijwilligersreis naar Nepal maakte.
Jennifer is vorig jaar weer teruggekeerd naar Nepal om als vrijwilligster bij de Umbrella Group van Viva Bell, ook al eerder op deze site genoemd, te gaan werken.
Jennifer is betrokken bij het opzetten van een schoolproject voor de Umbrella Group in Gurge, circa 20 km ten noorden van Kathmandu en daar ontmoette ze Kasang Thing. Beiden werden verliefd en zijn in juni getrouwd. Heel veel geluk samen en mijn vader zal jullie in oktober bezoeken en een cadeautje meebrengen.
Heb alleen zitten te bedenken, dat als Jennifer een kind krijgt wat de achternaam van de vader heeft, dit kind met recht een “little thing” is!
HULPVRAAG
Het weeshuis is voor de volle 100% afhankelijk van donateurs. U kunt uw bijdrage overmaken op rekening 1259.42.656 t.n.v. de Stichting Langtang Children Home in Kaatsheuvel of meld u aan als maandelijkse donateur op langtangchildrenhome@hotmail,com en ik zal u een incasso formulier opsturen. Uw hulp is nodig en wordt bijzonder op prijs gesteld. Alvast heel erg bedankt.
Marloes Twilt
posted by Marloes at 02:08
