MAANDVERSLAG SEPTEMBER 2007
Fietstocht voor mijn weeshuis
Op 26 augustus organiseerde de Kaatsheuvelse EHBO vereniging, in samenwerking met CASADE Woondiensten, haar 5e jaarlijkse fietstocht voor het goede doel en dit jaar was het goede doel mijn Langtang Children Home.
Om 10 uur sprak EHBO voorzitter Sjaak Snaphaan een welkomstwoord en kort daarna luidde ik de schoolbel van Basisschool Den Bussel als startsein van de tocht.
Bij de eerste stopplaats kregen alle deelnemers een appel en bij de volgende stopplaats, bloemenboerderij “de Langendam”, kregen de deelnemers koffie of thee met iets erbij. Hier stond ik ook met een kraam, geholpen door Marjolijn en mijn ouders, om vragen te beantwoorden Op de bloemenboerderij werden 380 consumptiebonnen voor koffie ingenomen. Niet iedereen wist dat hij/zij consumptiebonnen hier moest afgeven, dus het totale deelnemersaantal aan de fietstocht kan mogelijk boven de 400 liggen
Daarna ging het via de veerpont bij Dussen naar de andere kant van de Maas richting Drongelen. Daar werd de Maas weer overgestoken en bij café ’t Baarsje werd iedereen een hamburger met brood aangeboden. Een DJ was aanwezig voor de muzikale entourage.
Via een laatste stopplaats waar iets te drinken werd aangeboden ging men naar de finish,
Multicultureel centrum de Werft, waar iedereen een consumptie aangeboden kreeg en Gospelkoor Swing Loon en Drumband Prins Maurits optraden. Hier hadden wij ook een informatiekraam waar ook Marielle Beckers uit Maastricht, onze huidige vrijwilligster, aanwezig was.
Marjolijn sprak een dankwoord en daarna stroomde de Werft langzamerhand leeg. De opbrengst is nog niet bekend, de symbolische cheque wordt 4 oktober aan mij uitgereikt, maar gezien de vele deelnemers zal dat zeker reuze meevallen.
Nog meer sportiefs nieuws
Nelleke van Wezel heeft met rugnummer 549 de “80 van de Langstraat” meegelopen. Dit is werkelijk 80 km achter elkaar doorlopen. Startsein was op 8 september ’s avonds en je moest uiterlijk om 17.00 uur op 9 september terug in Waalwijk zijn. Nelleke, die ik niet ken, had haar familie, vrienden en collega’s gevraagd haar te sponsoren voor mijn weeshuis, omdat ze mijn wekelijkse column in de Maasroute volgt.
Onbekende Nelleke, heel erg bedankt dat je je zo ingespannen hebt voor mijn weeshuis. Fantastisch!
Nieuwe vrijwilligster
Op 2 september vertrok Marielle Beckers uit Maastricht naar Nepal om 2 maanden als vrijwilligster in mijn weeshuis te werken. Marielle was al geruime tijd een vaste maandelijkse donatrice van mijn weeshuis. Haar nicht uit Zoetermeer had in 2006 de TV uitzending gezien van Hart van Nederland van SBS 6 en een donatie overgemaakt. Daarna vertelde deze haar nicht Marielle over mijn weeshuis, die en geld doneerde en plannen maakte om als vrijwilligster er te gaan werken.
Haar eerste verslag uit Nepal begon met de tekst:
Tja om maar met de deur in huis te vallen, ik verliefd!! Nee, niet op een Nepalese man, maar op dit land, deze stad, deze mensen en vooral ook op deze 21 geweldige kinderen.
Marielle voelde zich gelijk thuis in het weeshuis, bij Janak en Pushpa en bij de 21 mooie kindergezichten die haar elke morgen “Good morning Sister” wensen.
Waar Marielle niet aan wende zijn de taxiritten, zij noemt deze dodenritten omdat volgens haar alleen de chauffeur met de minste durf of het meeste verstand op het allerlaatste moment op de rem gaat staan.
Natuurlijk heeft Marielle al regelmatig haar danskunst moeten tonen, want dansen is nu eenmaal iets wat de kinderen graag doen.
Ook heeft Marielle al Engelse les op school gegeven, waarbij het ook Marielle opviel dat mijn kinderen heel goed Engels kunnen lezen en schrijven, maar met de uitspraak iets meer problemen hebben. Daar zijn nu vrijwilligers perfect voor. Zij kunnen de Engelse taal oefenen met de kinderen en de kinderen hun verhaal laten doen in deze taal.
De kralen die Marielle uit Holland had meegenomen vonden gretig aftrek bij de meisjes en de jongens. De kinderen gebruikten zaadjes die ze met naald en draad doorstaken om er banden en kettingen van te maken, dus de kralen kwamen goed van pas.
Sharon, een vriendin van Marielle, vertrok bij haar werkgever Movaris en had bij wijze van afscheid geld gevraagd om een fiets voor mijn kinderen te kunnen kopen i.p.v. een cadeau voor haarzelf.
Van dit geld konden zelfs 4 en een kwart fiets gekocht worden en aangevuld met wat geld van andere vrienden, kocht Marielle 5 fietsen, 1 hele goede en sterke herenfiets voor de grotere jongens, 1 damesfiets die Mariele zelf nog even gebruikt, maar daarna naar de grotere meisjes gaan en dan nog 3 kleinere fietsen in verschillende groottes. Allemaal met dikke mountainbikebanden vanwege de wegen daar. Kinderen waren door het dolle heen met de fietsen. Marielle moest wel 100 rondjes rijden met 1 of zelfs 2 kinderen achterop,
Op haar fiets liet Marielle licht installeren, ondanks dat iedereen zei dat dat niet hoefde. Dat je in Nederland een boete kon krijgen als je zonder licht fietste, begreep niemand.
Marielle is ook begonnen met het samenstellen van een “bibliotheek”. Van geld van vrienden had vanuit Nederland 50 kinderboekjes meegenomen. Kinderen zijn er gek op en lezen allen hardop. Ieder kind heeft nu een leesboek en als dat uit is, kunnen ze dat bij Marielle wisselen voor een ander boek.
Met Janak had Marielle afgesproken om eerst een les bij te wonen voordat ze zelf les gaf, maar zoals te doen gebruikelijk werd Marielle gewoon voor de klas gezet en de leerkracht ging in een bank zitten. Kinderen vonden de naam Marielle moeilijk en noemen haar nu Chameli. Janak legde uit dat dit de naam is van een bloem die lekker en sterk ruikt, waarschijnlijk Jasmijn, maar Pushpa legde uit dat deze naam meestal gegeven wordt aan boerenmeisjes uit een dorp.
Er werd allerlei informatie over Nepal en Holland uitgewisseld, de kinderen vertelden over de nationale symbolen zoals mationale bloem, de Rhododendron (die hier wel tot 30 meter hoog kunnen worden), de nationale vogel, de Lophophorus (veelkleurige Himalya glansfazant) en het nationale dier, de (heilige) koe. Marielle dacht dat onze nationale bloem mogelijk de tulp was, maar bij vogel en dier moest ze het antwoord schuldig blijven.
Kinderen vertellen ook voluit over de vele Hindoe festivals hier en toen Marielle aan de beurt was, bleef ze na Koninginnedag, Carnaval en rommelmarkten steken. Het laatste begrepen de kinderen niet, want waarom ga je nu oud spullen kopen en geen nieuwe.
Met de kinderen uit de lagere klassen veel liedjes gezongen.
11 september was het Vaderdag in Nepal, de dag dat Vader vereerd wordt, heel anders dan bij ons. Om 7 ’s morgens eerst met iedereen naar het boeddhistisch heiligdom de Swoyambhunath gegaan, op een paar minuten van het weeshuis. Om boven te komen moet je meer dan 300 treden beklimmen. Toen iedereen weer thuis was, kreeg Janak van alle kinderen, één voor één, een rode tika op zijn voorhoofd, werden door Janak daarna gezegend en kregen ook van Janak een tika en een “sweet ball” en ’s avonds bij het diner, geitenvlees, een lekkernij voor de kinderen.
Van andere vrienden had Marielle geld meegekregen om “iets leuks” mee te doen en dat werd zwemmen. Geen van de kinderen had ooit gezwommen, dus Marielle ging eerst badkleding kopen. De grotere meisjes gingen mee winkelen en natuurlijk ook voor de maat. Wat waren die opgewonden!
Vrijdag de 14e was er een festival en de school gesloten, dus een minibusje besteld die ons naar het zwembad bracht op de binnenplaats van een oud paleis, volledig vergane glorie maar daardoor ook weer erg romantisch. Het moet ooit heel mooi geweest zijn. De badmeester is een vriend van janak, dus we kregen allemaal korting.De kinderen hadden zich er al dagen op verheugd en waren door het dolle heen, begrijp me niet verkeerd schreef Marielle, ze gedroegen zich nog altijd voorbeeldig, maar ze waren heerlijk uitgelaten en sprongen meteen in het water om er op los te spetteren. Samen met de badmeester heeft Marielle de oudste kinderen hun eerste zwemles gegeven en het ging heel goed.
Na ongeveer 2 uur waren de kinderen uitgeteld en kleedden de kinderen zich aan. We hadden brood enz. meegenomen, allemaal door Marielle van het donatiegeld betaald en sommige kinderen vielen van vermoeidheid na hun lunch in slaap op de stoelen. Omdat het busje ons pas over een uur kwam ophalen, ging iedereen weer het water in. In de bus terug vielen weer diverse kinderen in slaap en die nacht heeft iedereen prima geslapen.
De laatste 10 dagen van september verblijft Marielle in het Kopan Tibetaans Boeddhistisch klooster in Kapan, net buiten Kathmandu op een heuvel. Er werd daar de gelegenheid geboden om een meditatiecursus/retraite te houden en dat had de interesse van Marielle.
Plannen voor oktober
Daarnaast heeft Marielle voor mijn vader nog een hoop geregeld. Mijn vader werd op 3 september 65 en zijn verjaardagswens was de bekende envelop om met de inhoud een reis met alle kinderen te kunnen maken in de maand oktober. En dat is gelukt De maand oktober kent het meest belangrijke Hindoe festival, Dasain, en de kinderen hebben dan ook vrijaf van school.
Janak en Pushpa mochten het reisdoel bepalen en dat werd Pokhara, bij toeristen bekend omdat daar de trekkings naar het Annapurna gebied beginnen. We reizen met 21 kinderen en 6 volwassenen, we hebben een bus die de hele trip bij ons blijft. In Pokhara gaan we de omgeving bekijken, watervallen, grotten, boottocht op het meer enz. en we rijden iets noordelijker van waaruit er fantastische panoramische uitzichten zijn van de besneeuwde toppen van de Himalya reuzen. In Pokhara blijven we 2 nachten en reizen dan af naar het Nationale Park Chitwan. Hier blijven we ook 2 nachten en overdag gaat iedereen op de ruggen van olifanten de jungle in op zoek naar neushoorns, apen, krokodillen en als we geluk hebben, tijgers. Er is een kanotocht en een junglewandeling gepland en ’s avonds voor de kinderen een culturele traditionele avond. De 5e dag gaan we terug naar huis. Kinderen weten nog van niets, want dat blijft een verrassing tot mijn vader er is (vanaf 6 oktober).
Dank je wel Karen en Michel
Karen en Michel uit Waalwijk hebben vorig jaar het Langtang Children Home bezocht. Zij hadden toen o.m. een hoop kleren meegenomen en dit onder alle medereizigers verdeeld en daarna in mijn tehuis afgegeven.
Zij zijn nog niet zo lang geleden binnen Waalwijk verhuisd en ter gelegenheid van het nieuwe huis een “house-warming party” gegeven. Aan alle familieleden en vrienden werd gevraagd als cadeau een bijdrage voor mijn weeshuis te schenken.
Een fantastisch initiatief, waarvoor ik jullie erg dankbaar ben.
Misschien een idee voor de lezer, die ook binnenkort verhuisplannen heeft?
Politieke situatie
We zijn in Nepal denk ik weer terug bij “af”. De Maoïsten zaten eindelijk vanaf 01.04.2007 in de interim regering. Meesten van deze mensen hadden geen enkele bestuurlijke ervaring en sommige parlementsleden kunnen niet lezen of schrijven, maar toch werden 83 van de 330 zetels door de rebellen bezet.
De verkiezingen van juni werden direct uitgesteld naar 22 november 2007 en nu zijn de Maoïsten op 18 september met 4 ministers uit de interim regering gestapt en hebben verkondigd dat zolang de monarchie niet verdreven is en er geen republiek à la Stalin of Mao is, zij de verkiezingen op alle mogelijke manieren zullen verhinderen en boycotten. Dus zoals vanouds weer demonstraties, stakingen, blokkades, problemen met bevoorrading benzine en flessengas, toevoer van levensmiddelen, vooral groente en aardappelen stagneert, enorme prijsstijgingen enz. enz.
Hulpvraag
Het weeshuis is volledig afhankelijk van sponsors. Donaties zijn van harte welkom op rekening 1259.42.656 t.n.v. Stichting Langtang Children Home.
Heeft u vragen, bel/mail/schrijf: 0416-278422, langtangchildrenhome@hotmail.com Burgemeester van Erplaan 11, 5171 JZ Kaatsheuvel
Fietstocht voor mijn weeshuis
Op 26 augustus organiseerde de Kaatsheuvelse EHBO vereniging, in samenwerking met CASADE Woondiensten, haar 5e jaarlijkse fietstocht voor het goede doel en dit jaar was het goede doel mijn Langtang Children Home.
Om 10 uur sprak EHBO voorzitter Sjaak Snaphaan een welkomstwoord en kort daarna luidde ik de schoolbel van Basisschool Den Bussel als startsein van de tocht.
Bij de eerste stopplaats kregen alle deelnemers een appel en bij de volgende stopplaats, bloemenboerderij “de Langendam”, kregen de deelnemers koffie of thee met iets erbij. Hier stond ik ook met een kraam, geholpen door Marjolijn en mijn ouders, om vragen te beantwoorden Op de bloemenboerderij werden 380 consumptiebonnen voor koffie ingenomen. Niet iedereen wist dat hij/zij consumptiebonnen hier moest afgeven, dus het totale deelnemersaantal aan de fietstocht kan mogelijk boven de 400 liggen
Daarna ging het via de veerpont bij Dussen naar de andere kant van de Maas richting Drongelen. Daar werd de Maas weer overgestoken en bij café ’t Baarsje werd iedereen een hamburger met brood aangeboden. Een DJ was aanwezig voor de muzikale entourage.
Via een laatste stopplaats waar iets te drinken werd aangeboden ging men naar de finish,
Multicultureel centrum de Werft, waar iedereen een consumptie aangeboden kreeg en Gospelkoor Swing Loon en Drumband Prins Maurits optraden. Hier hadden wij ook een informatiekraam waar ook Marielle Beckers uit Maastricht, onze huidige vrijwilligster, aanwezig was.
Marjolijn sprak een dankwoord en daarna stroomde de Werft langzamerhand leeg. De opbrengst is nog niet bekend, de symbolische cheque wordt 4 oktober aan mij uitgereikt, maar gezien de vele deelnemers zal dat zeker reuze meevallen.
Nog meer sportiefs nieuws
Nelleke van Wezel heeft met rugnummer 549 de “80 van de Langstraat” meegelopen. Dit is werkelijk 80 km achter elkaar doorlopen. Startsein was op 8 september ’s avonds en je moest uiterlijk om 17.00 uur op 9 september terug in Waalwijk zijn. Nelleke, die ik niet ken, had haar familie, vrienden en collega’s gevraagd haar te sponsoren voor mijn weeshuis, omdat ze mijn wekelijkse column in de Maasroute volgt.
Onbekende Nelleke, heel erg bedankt dat je je zo ingespannen hebt voor mijn weeshuis. Fantastisch!
Nieuwe vrijwilligster
Op 2 september vertrok Marielle Beckers uit Maastricht naar Nepal om 2 maanden als vrijwilligster in mijn weeshuis te werken. Marielle was al geruime tijd een vaste maandelijkse donatrice van mijn weeshuis. Haar nicht uit Zoetermeer had in 2006 de TV uitzending gezien van Hart van Nederland van SBS 6 en een donatie overgemaakt. Daarna vertelde deze haar nicht Marielle over mijn weeshuis, die en geld doneerde en plannen maakte om als vrijwilligster er te gaan werken.
Haar eerste verslag uit Nepal begon met de tekst:
Tja om maar met de deur in huis te vallen, ik verliefd!! Nee, niet op een Nepalese man, maar op dit land, deze stad, deze mensen en vooral ook op deze 21 geweldige kinderen.
Marielle voelde zich gelijk thuis in het weeshuis, bij Janak en Pushpa en bij de 21 mooie kindergezichten die haar elke morgen “Good morning Sister” wensen.
Waar Marielle niet aan wende zijn de taxiritten, zij noemt deze dodenritten omdat volgens haar alleen de chauffeur met de minste durf of het meeste verstand op het allerlaatste moment op de rem gaat staan.
Natuurlijk heeft Marielle al regelmatig haar danskunst moeten tonen, want dansen is nu eenmaal iets wat de kinderen graag doen.
Ook heeft Marielle al Engelse les op school gegeven, waarbij het ook Marielle opviel dat mijn kinderen heel goed Engels kunnen lezen en schrijven, maar met de uitspraak iets meer problemen hebben. Daar zijn nu vrijwilligers perfect voor. Zij kunnen de Engelse taal oefenen met de kinderen en de kinderen hun verhaal laten doen in deze taal.
De kralen die Marielle uit Holland had meegenomen vonden gretig aftrek bij de meisjes en de jongens. De kinderen gebruikten zaadjes die ze met naald en draad doorstaken om er banden en kettingen van te maken, dus de kralen kwamen goed van pas.
Sharon, een vriendin van Marielle, vertrok bij haar werkgever Movaris en had bij wijze van afscheid geld gevraagd om een fiets voor mijn kinderen te kunnen kopen i.p.v. een cadeau voor haarzelf.
Van dit geld konden zelfs 4 en een kwart fiets gekocht worden en aangevuld met wat geld van andere vrienden, kocht Marielle 5 fietsen, 1 hele goede en sterke herenfiets voor de grotere jongens, 1 damesfiets die Mariele zelf nog even gebruikt, maar daarna naar de grotere meisjes gaan en dan nog 3 kleinere fietsen in verschillende groottes. Allemaal met dikke mountainbikebanden vanwege de wegen daar. Kinderen waren door het dolle heen met de fietsen. Marielle moest wel 100 rondjes rijden met 1 of zelfs 2 kinderen achterop,
Op haar fiets liet Marielle licht installeren, ondanks dat iedereen zei dat dat niet hoefde. Dat je in Nederland een boete kon krijgen als je zonder licht fietste, begreep niemand.
Marielle is ook begonnen met het samenstellen van een “bibliotheek”. Van geld van vrienden had vanuit Nederland 50 kinderboekjes meegenomen. Kinderen zijn er gek op en lezen allen hardop. Ieder kind heeft nu een leesboek en als dat uit is, kunnen ze dat bij Marielle wisselen voor een ander boek.
Met Janak had Marielle afgesproken om eerst een les bij te wonen voordat ze zelf les gaf, maar zoals te doen gebruikelijk werd Marielle gewoon voor de klas gezet en de leerkracht ging in een bank zitten. Kinderen vonden de naam Marielle moeilijk en noemen haar nu Chameli. Janak legde uit dat dit de naam is van een bloem die lekker en sterk ruikt, waarschijnlijk Jasmijn, maar Pushpa legde uit dat deze naam meestal gegeven wordt aan boerenmeisjes uit een dorp.
Er werd allerlei informatie over Nepal en Holland uitgewisseld, de kinderen vertelden over de nationale symbolen zoals mationale bloem, de Rhododendron (die hier wel tot 30 meter hoog kunnen worden), de nationale vogel, de Lophophorus (veelkleurige Himalya glansfazant) en het nationale dier, de (heilige) koe. Marielle dacht dat onze nationale bloem mogelijk de tulp was, maar bij vogel en dier moest ze het antwoord schuldig blijven.
Kinderen vertellen ook voluit over de vele Hindoe festivals hier en toen Marielle aan de beurt was, bleef ze na Koninginnedag, Carnaval en rommelmarkten steken. Het laatste begrepen de kinderen niet, want waarom ga je nu oud spullen kopen en geen nieuwe.
Met de kinderen uit de lagere klassen veel liedjes gezongen.
11 september was het Vaderdag in Nepal, de dag dat Vader vereerd wordt, heel anders dan bij ons. Om 7 ’s morgens eerst met iedereen naar het boeddhistisch heiligdom de Swoyambhunath gegaan, op een paar minuten van het weeshuis. Om boven te komen moet je meer dan 300 treden beklimmen. Toen iedereen weer thuis was, kreeg Janak van alle kinderen, één voor één, een rode tika op zijn voorhoofd, werden door Janak daarna gezegend en kregen ook van Janak een tika en een “sweet ball” en ’s avonds bij het diner, geitenvlees, een lekkernij voor de kinderen.
Van andere vrienden had Marielle geld meegekregen om “iets leuks” mee te doen en dat werd zwemmen. Geen van de kinderen had ooit gezwommen, dus Marielle ging eerst badkleding kopen. De grotere meisjes gingen mee winkelen en natuurlijk ook voor de maat. Wat waren die opgewonden!
Vrijdag de 14e was er een festival en de school gesloten, dus een minibusje besteld die ons naar het zwembad bracht op de binnenplaats van een oud paleis, volledig vergane glorie maar daardoor ook weer erg romantisch. Het moet ooit heel mooi geweest zijn. De badmeester is een vriend van janak, dus we kregen allemaal korting.De kinderen hadden zich er al dagen op verheugd en waren door het dolle heen, begrijp me niet verkeerd schreef Marielle, ze gedroegen zich nog altijd voorbeeldig, maar ze waren heerlijk uitgelaten en sprongen meteen in het water om er op los te spetteren. Samen met de badmeester heeft Marielle de oudste kinderen hun eerste zwemles gegeven en het ging heel goed.
Na ongeveer 2 uur waren de kinderen uitgeteld en kleedden de kinderen zich aan. We hadden brood enz. meegenomen, allemaal door Marielle van het donatiegeld betaald en sommige kinderen vielen van vermoeidheid na hun lunch in slaap op de stoelen. Omdat het busje ons pas over een uur kwam ophalen, ging iedereen weer het water in. In de bus terug vielen weer diverse kinderen in slaap en die nacht heeft iedereen prima geslapen.
De laatste 10 dagen van september verblijft Marielle in het Kopan Tibetaans Boeddhistisch klooster in Kapan, net buiten Kathmandu op een heuvel. Er werd daar de gelegenheid geboden om een meditatiecursus/retraite te houden en dat had de interesse van Marielle.
Plannen voor oktober
Daarnaast heeft Marielle voor mijn vader nog een hoop geregeld. Mijn vader werd op 3 september 65 en zijn verjaardagswens was de bekende envelop om met de inhoud een reis met alle kinderen te kunnen maken in de maand oktober. En dat is gelukt De maand oktober kent het meest belangrijke Hindoe festival, Dasain, en de kinderen hebben dan ook vrijaf van school.
Janak en Pushpa mochten het reisdoel bepalen en dat werd Pokhara, bij toeristen bekend omdat daar de trekkings naar het Annapurna gebied beginnen. We reizen met 21 kinderen en 6 volwassenen, we hebben een bus die de hele trip bij ons blijft. In Pokhara gaan we de omgeving bekijken, watervallen, grotten, boottocht op het meer enz. en we rijden iets noordelijker van waaruit er fantastische panoramische uitzichten zijn van de besneeuwde toppen van de Himalya reuzen. In Pokhara blijven we 2 nachten en reizen dan af naar het Nationale Park Chitwan. Hier blijven we ook 2 nachten en overdag gaat iedereen op de ruggen van olifanten de jungle in op zoek naar neushoorns, apen, krokodillen en als we geluk hebben, tijgers. Er is een kanotocht en een junglewandeling gepland en ’s avonds voor de kinderen een culturele traditionele avond. De 5e dag gaan we terug naar huis. Kinderen weten nog van niets, want dat blijft een verrassing tot mijn vader er is (vanaf 6 oktober).
Dank je wel Karen en Michel
Karen en Michel uit Waalwijk hebben vorig jaar het Langtang Children Home bezocht. Zij hadden toen o.m. een hoop kleren meegenomen en dit onder alle medereizigers verdeeld en daarna in mijn tehuis afgegeven.
Zij zijn nog niet zo lang geleden binnen Waalwijk verhuisd en ter gelegenheid van het nieuwe huis een “house-warming party” gegeven. Aan alle familieleden en vrienden werd gevraagd als cadeau een bijdrage voor mijn weeshuis te schenken.
Een fantastisch initiatief, waarvoor ik jullie erg dankbaar ben.
Misschien een idee voor de lezer, die ook binnenkort verhuisplannen heeft?
Politieke situatie
We zijn in Nepal denk ik weer terug bij “af”. De Maoïsten zaten eindelijk vanaf 01.04.2007 in de interim regering. Meesten van deze mensen hadden geen enkele bestuurlijke ervaring en sommige parlementsleden kunnen niet lezen of schrijven, maar toch werden 83 van de 330 zetels door de rebellen bezet.
De verkiezingen van juni werden direct uitgesteld naar 22 november 2007 en nu zijn de Maoïsten op 18 september met 4 ministers uit de interim regering gestapt en hebben verkondigd dat zolang de monarchie niet verdreven is en er geen republiek à la Stalin of Mao is, zij de verkiezingen op alle mogelijke manieren zullen verhinderen en boycotten. Dus zoals vanouds weer demonstraties, stakingen, blokkades, problemen met bevoorrading benzine en flessengas, toevoer van levensmiddelen, vooral groente en aardappelen stagneert, enorme prijsstijgingen enz. enz.
Hulpvraag
Het weeshuis is volledig afhankelijk van sponsors. Donaties zijn van harte welkom op rekening 1259.42.656 t.n.v. Stichting Langtang Children Home.
Heeft u vragen, bel/mail/schrijf: 0416-278422, langtangchildrenhome@hotmail.com Burgemeester van Erplaan 11, 5171 JZ Kaatsheuvel
posted by Marloes at 04:02
