MAANDVERSLAG NOVEMBER 2007
Tihar – Het Festival van het Licht
Een overweldigend feest voor de Hindoes. Tijdens dit festival wordt de Godin Laxmi, de Godin van de welvaart en de vrouw van de Hindoe God Vishnu, geëerd. Het feest duurt 5 dagen vanaf de 13e dag na de wassende maand in oktober.
De huizen worden schoongemaakt, de ramen worden volgehangen met bloemslingers van afrikaantjes, kaarsen en olielampjes. Voor de deuren worden offers neergelegd en geverfde voetstappen of een lijn leiden het huis in om er maar vooral voor te zorgen dat de Godin Laxmi het huis bezoekt en er niet aan voorbij gaat.
De scholen zijn gesloten tijdens het Tihar festival en daags ervoor hadden de vrijwilligsters een spetterend dansfestijn met de kinderen op school georganiseerd.
De eerste dag van Tihat is “Kag Tihar”, de kraaien dag. De kraai is het symbool van de dood. Op deze dag worden de kraaien gevoerd en geëerd, voordat iemand zelf gaat eten.
De tweede dag wordt “Kukur Tihar”genoemd, de honden dag. Honden worden op deze dag in de watten gelegd. Ze krijgen een grote rode tika op de kop, een bloemenkrans om hun nek en een heerlijke maaltijd in de hoop dat de hond het huis goed zal bewaken.
De derde dag wordt “Laxmi Puja” genoemd, Puja = offer. Op deze dag wordt de koe geëerd. Ook zij krijgt een tika op haar kop en een bloemenkrans om haar nek plus een heerlijke maaltijd. De koe staat voor welvaart en is heilig voor Hindoes.
Deze dag gaan ook kinderen zingend langs de huizen om giften te verzamelen, net zoals bin Nederland nog wel met St. Maarten gedaan wordt.
Die dag wordt de Godin Laxmi ook speciaal geëerd met traditionele rituelen en daarna begint voor de volwassenen het gokken en het feesten gaat de hele nacht door.
Die avond was er een bus gehuurd en met alle kinderen en vrijwilligsters werd er een rondrit door de stad gemaakt om naar alle lampjes en andere soorten verlichting te kijken. Vooral de wijk Thamel was
De vierde dag is een beetje afhankelijk van de culturele achtergrond. De Newari’s in de Kathmandu Vallei (Janak is een Newari) vieren “Mha Puja”, wat zoiets betekent als vereer jezelf, maar sta stil bij je zonden.
De vijfde en laatste dag is het “Bhai Tika”, de dag dat de zussen hun broers eren en omdat de kinderen van Langtang Children Home één grote familie zijn en elkaar als broers en zussen beschouwen, wordt deze dag uitgebreid gevierd.
De meisjes gaan tegenover de jongens zitten en krijgen van de jongen een stukje appel. Hierna krijgen de jongens een zevenkleurige tika van de meisjes op hun voorhoofd en worden omhangen met bloemslingers van paarse afrikaantjes en de meisjes bestrooien de hoofden van de jongens met bloemblaadjes. De jongens geven daarna de meisjes een klein presentje.
Wij zijn daar niet zo streng in, maar ik heb mij laten vertellen dat de Koning ook een tika van zijn zussen krijgt die dag en dat de Koninklijke astroloog een dag tevoren, via de nationale radio, de juiste tijd meldt dat de tika gegeven moet worden.
’s Avonds was er voor de kinderen een feestmaaltijd, geit.
’s Middags waren de 3 vrijwilligsters, Marielle, Angelique en Maya in het ouderlijk huis van Janak uitgenodigd om daar de ceremonie bij te wonen. De moeder van Janak deed de ceremonie bij haar twee broers en de zus van Janak bij Janak en zijn twee broers. Op het laatst mochten de 3 vrijwilligsters de ceremonie bij Janak uitvoeren en vanaf dat moment worden de vrijwilligsters beschouwd als zussen van Janak en worden ook als zodanig voorgesteld. Wel hebben ze nu de plicht om elk jaar op de dag dat Bhai Tika gevierd wordt, een walnoot te kraken. Indien zij dit vergeten, zal dit Janak ongeluk brengen.
Vrijwilligsters
Gedurende de maand november zijn er vrijwilligsters vertrokken en aangekomen. Marielle uit Maastricht reisde na ruim 2 maanden in Nepal door naar Bangkok en Marianne uit Amsterdam vertrok naar India. Meiden, heel erg bedankt wat jullie voor het huis en de kinderen gedaan hebben. In één woord fantastisch
Als nieuwe vrijwilligsters konden we verwelkomen Angelique uit Schoonhoven, Maya uit Dussen en Frederiek uit Den Bosch. Welkom iedereen.
De NGO is een feit.
Onze NGO, met dezelfde naam als onze Nederlandse Stichting, Langtang Children Home, staat sinds 6 november 2007 ten kantore van de Chief District Officer van Kathmandu geregistreerd onder nr. 495 en in de administratie van de regeringsinstantie Social Welfare Council Nepal staan we sinds 8 november 2007 onder nr. 23779 geregistreerd.
NGO staat voor Non-Government Organization, een niet-politieke, niet religieuze organisatie zonder winstoogmerk, dus zoals een Stichting bij ons in Nederland.
Het bestuur van de NGO bestaat uit 6 leden, waarvan Pushpa de Voorzitter is. Eerst was Janak voorgedragen, maar die is al House Manager en Directeur van de school die mijn kinderen bezoeken en dat werd een beetje teveel van het goede vond men, dus Janak moet nu naar zijn vrouw Pushpa luisteren. Als bestuursleden hebben we 3 leerkrachten, een afgevaardigde van Social Welfare Council Nepal en een afgevaardigde van de Sociale Dienst.
De doelstelling van de NGO is volledig gericht op het Kinderwelzijn van alle kinderen van het tehuis met de naam Langtang Children Home.
De NGO moet een jaarplan opstellen, een boekhouding voeren volgens de Nepalese normen en die door een Nepalese accountant laten controleren en de Social Welfare Council Nepal houdt een oogje in het zeil of dit allemaal ook volgens de regels gebeurt.
Het opzetten van een NGO is een vereiste om de voogdijschap van de kinderen te krijgen en daar zijn we nu volop mee bezig. Naar het zich laat aanzien, verwacht ik dat deze voogdij overdracht nog voor het jaareinde 2007 zal plaatsvinden.
Verhuizing
Eind november zijn we verhuisd, niet zo ver weg, want het nieuwe huis ligt op 150 meter afstand. In het vorige huis is het allemaal begonnen. Ik heb dit splinternieuwe huis in oktober 2005 gehuurd en op 27 oktober kwam het eerste groepje van 5 kinderen aan.
We hebben er met plezier gewoond, toch waren er wat nadelen. Ten eerste, volgens contract werd de huurprijs m.i.v. april 2008 met 10% verhoogd. Ten tweede, op de 2e en 3e etage woonde de huisbaas en zijn familie. Allemaal heel aardige mensen, maar de familie is hier nog erg belangrijk en deze familie bestaat uit 15 mensen. Tijdens festival dagen en dat zijn er nogal wat in Nepal, bezoeken de families elkaar en al die mensen gaan door ons tehuis omdat dat op de begane grond en de 1e etage ligt, m.a.w. de toegangsdeur kan dus niet zo maar op slot. Ten derde. Op de slaapetage, de 1e verdieping, zijn maar 2 toegangsdeuren, een naar de meisjesafdeling en een naar de jongensafdeling inclusief de kamer van Janak en Pushpa. Dit houdt in dat je altijd door een slaapkamer moet lopen om de achterliggende kamers te bereiken. Ten vierde, het water wordt in tankauto;s aangevoerd en door ons betaald en de huisbaas vond het niet nodig een bijdrage te betalen, maar 15 volwassenen en hun bezoek gebruiken best veel water, wat in Nepal duur is.
Mijn vader had tijdens zijn oktober bezoek een huis gezien op nog geen 150 meter afstand, vrijstaand en helemaal alleen voor het tehuis. Het huis was praktisch leeg, zou door de huisbaas binnen en buiten geschilderd worden en hij zou een zonne energie systeem installeren voor warm water. Een globale omschrijving.
Begane grond bevat een kamer voor de vrijwilligers, een badkamer met toilet en een hele grote ruimte die als woon/speel/studeerkamer kan dienen.
De 1e etage heeft 3 ruime slaapkamers en een badkamer met toilet. Deze etage is bestemd voor de 10 jongens. Alle kamerdeuren komen op de overloop uit.
De 2e etage is gelijk aan de 1e en deze etage is gereserveerd voor de 11 meisjes. De 3e etage bevat de keuken, een eetruimte, een badkamer met toilet en de huis/slaapkamer voor Janak en Pushpa. Vanuit de 3e etage kun je het balkon terras op en hier vind je een trap die naar het grote dakterras leidt. Het dakterras wordt gebruikt voor de was en het drogen, maar ook kun je heer lekker in de zon zitten. We kijken uit over het groene deel van de legerkazerne en we hebben een onbelemmerd uitzicht op het heiligdom de Swoyambhunath. ’s Avonds is dit verlicht en prachtig om te zien. Op het dakterras bevindt zich nog een kleine ruimte om de Hindoe God te eren en op dit dak staan de watercontainers.
Met dit nieuwe huis zijn we erg gelukkig, we hebben allemaal wat meer ruimte en we kunnen de slaapkamers anders indelen, meer op leeftijd en we hebben een aparte en grote woon/leef/studeerruimte op de begane grond.
Het hele huis is ommuurd en er is nog wat ruimte om te spelen.
Er is één nadeel aan dit huis. De weg langs het nieuwe huis, die dus naar het oude huis loopt, loopt nogal steil af, dus wanneer de kinderen niet voorzichtig zijn met balspelen en de bal besluit om deze weg naar beneden te nemen, zullen de kinderen hard en ver moeten lopen, maar dat is een goede training zullen we maar denken.
De stapelbedden zijn speciaal voor de verhuizing nog een keer geverfd. Ik twijfelde of de eerste verf, nu 2 jaar geleden, wel metaalverf was omdat niet alles “dekkend” was en ik verzocht Janak de bedden voor de verhuizing nog eens te verven. Het was toch mooi weer in Kathmandu, dus alle bedden naar buiten en alle kinderen hebben enthousiast meegehopeln de bedden van een nieuwe, dekkende, verflaag te voorzien. Iedereen hartstikke bedankt.
Heel Kaatsheuvel Helpt
Indien jullie op 16 november naar het programma van Wendy van Dijk, Heel Holland Helpt, hebben gekeken, hebben jullie mij voorbij zien komen. Ik wist totaal van niets en ook niets wat er eerder had plaatsgevonden. De mij onbekende Karin Klerkx uit Kaatsheuvel had mijn kindertehuis opgegeven voor het programma “Heel Holland Helpt” een nieuw programma van Wendy van Dijk. Karinj kreeg 1000 euro en een filmcamera met 30 minuten film en zij moest, samen met Marjolijn van Heesch, proberen zoveel mogelijk geld op te halen, maar het was absoluut verboden om het goede doel te noemen. Indien het goede doel toch bekend zou worden, moest zij de 1000 euro terug betalen. Deze voorwaarde was gemaakt omdat dit nieuwe programma nog nooit was uitgezonden, maar het was natuurlijk een enorme handicap wanneer je mensen om geld vraagt , maar je mag niet zeggen waarvoor.
Op 18 september was het Gemeentehuis hiervoor opengesteld en waren vele mensen toegestroomd. De burgemeester hield een toespraak, het Levensliederenkoor zong, er was muziek, Harry Hens praatte de boel bij elkaar en niemand wist waarvoor.
Mijn zus Marjolijn had mij met een smoes naar de studio gelokt, zij had een sponsoraanvraag ingediend voor de schoolmusical en ze mocht een gast meenemen, maakte ze mij wijs.
Ik zag een aantal beelden omtrent Kaatsheuvel, maar het lampje ging niet branden. Wendy van Dijk ging opeens tussen Karin Klerkx en mij zitten en begon met Karin te praten over het project, maar ondanks dat het over Kaatsheuvel ging, viel het kwartje niet. Toen vroeg Wendy aan Karin, wie dat project leidde en toen zei Karin Marloes Twilt, waarop Wendy zich naar mij keerde en vroeg hoe heet jij? Ja, toen werd alles duidelijk.
De opbrengst was € 2.670. Iedereen heel hartelijk bedankt.
Wereldwinkel Waalwijk
In de Wereldwinkel te Waalwijk verkopen vrijwilligsters originele cadeaus en levensmiddelen uit andere culturen buiten Europa. Producenten krijgen een rechtvaardige en gegarandeerde prijs zodat zij een menswaardig bestaan kunnen opbouwen, hunkinderen naar school kunnen laten gaan en eventuele werknemers een fatsoenlijk loon kunnen betalen. Door deze aanpak wordt het mogelijk dat producenten uit armere regio’s een kans op de wereldmarkt krijgen. Een eerlijke handel moet op den duur tot een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld leiden.
De vrijwilligsters van de wereldwinkel Waalwijk hadden een potje op de toonbank gezet om eventuele giften erin te deponeren voor mijn kindertehuis. Half november kreeg ik het eerste resultaat, € 285,00 voor Langtang Children Home. Fantastisch! En…het potje blijft nog tot eind december staan.
Quiltersgilde
Op 31 oktober en 1 november werden er in Oisterwijk workshops gehouden door het Quiltersgilde, waar men nieuwe technieken kon leren en eigen werk kon tonen, Er was een ruilbeurs van lapjes voor een Charm Quilt of een Dear Jane Quilt. Ook was er een demonstratie over het werken met Tyvek.
Aan de aanwezigen mocht ik een presentaite over Langtang Children Home geven, met als gevolg dat de opbrengst van de loterij, bestemd voor mijn tehuis, € 633,50 was.
Iedereen, maar in het bijzonder Ank van Toledo uit Sprang, de initiatiefneemster, heel hartelijk dank.
Slotwoord
November was een drukke, hectische maand en er is heel veel gerealiseerd, mede door de fantastische hulp van de vrijwilligsters. Een heel speciaal woord van dank daarom voor de vrijwilligsters.
November is ook een maand geweest, waarin veel buitenstaanders zich ingezet hebben voor mijn tehuis, vaak mensen die ik niet kende en daarom nogmaals een bijzonder dankwoord voor iedereen die zijn/haar betrokkenheid toonde. Heel hartelijk dank, zonder uw acties zou het niet mogelijk zijn dat mijn tehuis op zo’n goede wijze zou kunnen functioneren.
Marloes Twilt
Tihar – Het Festival van het Licht
Een overweldigend feest voor de Hindoes. Tijdens dit festival wordt de Godin Laxmi, de Godin van de welvaart en de vrouw van de Hindoe God Vishnu, geëerd. Het feest duurt 5 dagen vanaf de 13e dag na de wassende maand in oktober.
De huizen worden schoongemaakt, de ramen worden volgehangen met bloemslingers van afrikaantjes, kaarsen en olielampjes. Voor de deuren worden offers neergelegd en geverfde voetstappen of een lijn leiden het huis in om er maar vooral voor te zorgen dat de Godin Laxmi het huis bezoekt en er niet aan voorbij gaat.
De scholen zijn gesloten tijdens het Tihar festival en daags ervoor hadden de vrijwilligsters een spetterend dansfestijn met de kinderen op school georganiseerd.
De eerste dag van Tihat is “Kag Tihar”, de kraaien dag. De kraai is het symbool van de dood. Op deze dag worden de kraaien gevoerd en geëerd, voordat iemand zelf gaat eten.
De tweede dag wordt “Kukur Tihar”genoemd, de honden dag. Honden worden op deze dag in de watten gelegd. Ze krijgen een grote rode tika op de kop, een bloemenkrans om hun nek en een heerlijke maaltijd in de hoop dat de hond het huis goed zal bewaken.
De derde dag wordt “Laxmi Puja” genoemd, Puja = offer. Op deze dag wordt de koe geëerd. Ook zij krijgt een tika op haar kop en een bloemenkrans om haar nek plus een heerlijke maaltijd. De koe staat voor welvaart en is heilig voor Hindoes.
Deze dag gaan ook kinderen zingend langs de huizen om giften te verzamelen, net zoals bin Nederland nog wel met St. Maarten gedaan wordt.
Die dag wordt de Godin Laxmi ook speciaal geëerd met traditionele rituelen en daarna begint voor de volwassenen het gokken en het feesten gaat de hele nacht door.
Die avond was er een bus gehuurd en met alle kinderen en vrijwilligsters werd er een rondrit door de stad gemaakt om naar alle lampjes en andere soorten verlichting te kijken. Vooral de wijk Thamel was
De vierde dag is een beetje afhankelijk van de culturele achtergrond. De Newari’s in de Kathmandu Vallei (Janak is een Newari) vieren “Mha Puja”, wat zoiets betekent als vereer jezelf, maar sta stil bij je zonden.
De vijfde en laatste dag is het “Bhai Tika”, de dag dat de zussen hun broers eren en omdat de kinderen van Langtang Children Home één grote familie zijn en elkaar als broers en zussen beschouwen, wordt deze dag uitgebreid gevierd.
De meisjes gaan tegenover de jongens zitten en krijgen van de jongen een stukje appel. Hierna krijgen de jongens een zevenkleurige tika van de meisjes op hun voorhoofd en worden omhangen met bloemslingers van paarse afrikaantjes en de meisjes bestrooien de hoofden van de jongens met bloemblaadjes. De jongens geven daarna de meisjes een klein presentje.
Wij zijn daar niet zo streng in, maar ik heb mij laten vertellen dat de Koning ook een tika van zijn zussen krijgt die dag en dat de Koninklijke astroloog een dag tevoren, via de nationale radio, de juiste tijd meldt dat de tika gegeven moet worden.
’s Avonds was er voor de kinderen een feestmaaltijd, geit.
’s Middags waren de 3 vrijwilligsters, Marielle, Angelique en Maya in het ouderlijk huis van Janak uitgenodigd om daar de ceremonie bij te wonen. De moeder van Janak deed de ceremonie bij haar twee broers en de zus van Janak bij Janak en zijn twee broers. Op het laatst mochten de 3 vrijwilligsters de ceremonie bij Janak uitvoeren en vanaf dat moment worden de vrijwilligsters beschouwd als zussen van Janak en worden ook als zodanig voorgesteld. Wel hebben ze nu de plicht om elk jaar op de dag dat Bhai Tika gevierd wordt, een walnoot te kraken. Indien zij dit vergeten, zal dit Janak ongeluk brengen.
Vrijwilligsters
Gedurende de maand november zijn er vrijwilligsters vertrokken en aangekomen. Marielle uit Maastricht reisde na ruim 2 maanden in Nepal door naar Bangkok en Marianne uit Amsterdam vertrok naar India. Meiden, heel erg bedankt wat jullie voor het huis en de kinderen gedaan hebben. In één woord fantastisch
Als nieuwe vrijwilligsters konden we verwelkomen Angelique uit Schoonhoven, Maya uit Dussen en Frederiek uit Den Bosch. Welkom iedereen.
De NGO is een feit.
Onze NGO, met dezelfde naam als onze Nederlandse Stichting, Langtang Children Home, staat sinds 6 november 2007 ten kantore van de Chief District Officer van Kathmandu geregistreerd onder nr. 495 en in de administratie van de regeringsinstantie Social Welfare Council Nepal staan we sinds 8 november 2007 onder nr. 23779 geregistreerd.
NGO staat voor Non-Government Organization, een niet-politieke, niet religieuze organisatie zonder winstoogmerk, dus zoals een Stichting bij ons in Nederland.
Het bestuur van de NGO bestaat uit 6 leden, waarvan Pushpa de Voorzitter is. Eerst was Janak voorgedragen, maar die is al House Manager en Directeur van de school die mijn kinderen bezoeken en dat werd een beetje teveel van het goede vond men, dus Janak moet nu naar zijn vrouw Pushpa luisteren. Als bestuursleden hebben we 3 leerkrachten, een afgevaardigde van Social Welfare Council Nepal en een afgevaardigde van de Sociale Dienst.
De doelstelling van de NGO is volledig gericht op het Kinderwelzijn van alle kinderen van het tehuis met de naam Langtang Children Home.
De NGO moet een jaarplan opstellen, een boekhouding voeren volgens de Nepalese normen en die door een Nepalese accountant laten controleren en de Social Welfare Council Nepal houdt een oogje in het zeil of dit allemaal ook volgens de regels gebeurt.
Het opzetten van een NGO is een vereiste om de voogdijschap van de kinderen te krijgen en daar zijn we nu volop mee bezig. Naar het zich laat aanzien, verwacht ik dat deze voogdij overdracht nog voor het jaareinde 2007 zal plaatsvinden.
Verhuizing
Eind november zijn we verhuisd, niet zo ver weg, want het nieuwe huis ligt op 150 meter afstand. In het vorige huis is het allemaal begonnen. Ik heb dit splinternieuwe huis in oktober 2005 gehuurd en op 27 oktober kwam het eerste groepje van 5 kinderen aan.
We hebben er met plezier gewoond, toch waren er wat nadelen. Ten eerste, volgens contract werd de huurprijs m.i.v. april 2008 met 10% verhoogd. Ten tweede, op de 2e en 3e etage woonde de huisbaas en zijn familie. Allemaal heel aardige mensen, maar de familie is hier nog erg belangrijk en deze familie bestaat uit 15 mensen. Tijdens festival dagen en dat zijn er nogal wat in Nepal, bezoeken de families elkaar en al die mensen gaan door ons tehuis omdat dat op de begane grond en de 1e etage ligt, m.a.w. de toegangsdeur kan dus niet zo maar op slot. Ten derde. Op de slaapetage, de 1e verdieping, zijn maar 2 toegangsdeuren, een naar de meisjesafdeling en een naar de jongensafdeling inclusief de kamer van Janak en Pushpa. Dit houdt in dat je altijd door een slaapkamer moet lopen om de achterliggende kamers te bereiken. Ten vierde, het water wordt in tankauto;s aangevoerd en door ons betaald en de huisbaas vond het niet nodig een bijdrage te betalen, maar 15 volwassenen en hun bezoek gebruiken best veel water, wat in Nepal duur is.
Mijn vader had tijdens zijn oktober bezoek een huis gezien op nog geen 150 meter afstand, vrijstaand en helemaal alleen voor het tehuis. Het huis was praktisch leeg, zou door de huisbaas binnen en buiten geschilderd worden en hij zou een zonne energie systeem installeren voor warm water. Een globale omschrijving.
Begane grond bevat een kamer voor de vrijwilligers, een badkamer met toilet en een hele grote ruimte die als woon/speel/studeerkamer kan dienen.
De 1e etage heeft 3 ruime slaapkamers en een badkamer met toilet. Deze etage is bestemd voor de 10 jongens. Alle kamerdeuren komen op de overloop uit.
De 2e etage is gelijk aan de 1e en deze etage is gereserveerd voor de 11 meisjes. De 3e etage bevat de keuken, een eetruimte, een badkamer met toilet en de huis/slaapkamer voor Janak en Pushpa. Vanuit de 3e etage kun je het balkon terras op en hier vind je een trap die naar het grote dakterras leidt. Het dakterras wordt gebruikt voor de was en het drogen, maar ook kun je heer lekker in de zon zitten. We kijken uit over het groene deel van de legerkazerne en we hebben een onbelemmerd uitzicht op het heiligdom de Swoyambhunath. ’s Avonds is dit verlicht en prachtig om te zien. Op het dakterras bevindt zich nog een kleine ruimte om de Hindoe God te eren en op dit dak staan de watercontainers.
Met dit nieuwe huis zijn we erg gelukkig, we hebben allemaal wat meer ruimte en we kunnen de slaapkamers anders indelen, meer op leeftijd en we hebben een aparte en grote woon/leef/studeerruimte op de begane grond.
Het hele huis is ommuurd en er is nog wat ruimte om te spelen.
Er is één nadeel aan dit huis. De weg langs het nieuwe huis, die dus naar het oude huis loopt, loopt nogal steil af, dus wanneer de kinderen niet voorzichtig zijn met balspelen en de bal besluit om deze weg naar beneden te nemen, zullen de kinderen hard en ver moeten lopen, maar dat is een goede training zullen we maar denken.
De stapelbedden zijn speciaal voor de verhuizing nog een keer geverfd. Ik twijfelde of de eerste verf, nu 2 jaar geleden, wel metaalverf was omdat niet alles “dekkend” was en ik verzocht Janak de bedden voor de verhuizing nog eens te verven. Het was toch mooi weer in Kathmandu, dus alle bedden naar buiten en alle kinderen hebben enthousiast meegehopeln de bedden van een nieuwe, dekkende, verflaag te voorzien. Iedereen hartstikke bedankt.
Heel Kaatsheuvel Helpt
Indien jullie op 16 november naar het programma van Wendy van Dijk, Heel Holland Helpt, hebben gekeken, hebben jullie mij voorbij zien komen. Ik wist totaal van niets en ook niets wat er eerder had plaatsgevonden. De mij onbekende Karin Klerkx uit Kaatsheuvel had mijn kindertehuis opgegeven voor het programma “Heel Holland Helpt” een nieuw programma van Wendy van Dijk. Karinj kreeg 1000 euro en een filmcamera met 30 minuten film en zij moest, samen met Marjolijn van Heesch, proberen zoveel mogelijk geld op te halen, maar het was absoluut verboden om het goede doel te noemen. Indien het goede doel toch bekend zou worden, moest zij de 1000 euro terug betalen. Deze voorwaarde was gemaakt omdat dit nieuwe programma nog nooit was uitgezonden, maar het was natuurlijk een enorme handicap wanneer je mensen om geld vraagt , maar je mag niet zeggen waarvoor.
Op 18 september was het Gemeentehuis hiervoor opengesteld en waren vele mensen toegestroomd. De burgemeester hield een toespraak, het Levensliederenkoor zong, er was muziek, Harry Hens praatte de boel bij elkaar en niemand wist waarvoor.
Mijn zus Marjolijn had mij met een smoes naar de studio gelokt, zij had een sponsoraanvraag ingediend voor de schoolmusical en ze mocht een gast meenemen, maakte ze mij wijs.
Ik zag een aantal beelden omtrent Kaatsheuvel, maar het lampje ging niet branden. Wendy van Dijk ging opeens tussen Karin Klerkx en mij zitten en begon met Karin te praten over het project, maar ondanks dat het over Kaatsheuvel ging, viel het kwartje niet. Toen vroeg Wendy aan Karin, wie dat project leidde en toen zei Karin Marloes Twilt, waarop Wendy zich naar mij keerde en vroeg hoe heet jij? Ja, toen werd alles duidelijk.
De opbrengst was € 2.670. Iedereen heel hartelijk bedankt.
Wereldwinkel Waalwijk
In de Wereldwinkel te Waalwijk verkopen vrijwilligsters originele cadeaus en levensmiddelen uit andere culturen buiten Europa. Producenten krijgen een rechtvaardige en gegarandeerde prijs zodat zij een menswaardig bestaan kunnen opbouwen, hunkinderen naar school kunnen laten gaan en eventuele werknemers een fatsoenlijk loon kunnen betalen. Door deze aanpak wordt het mogelijk dat producenten uit armere regio’s een kans op de wereldmarkt krijgen. Een eerlijke handel moet op den duur tot een eerlijke verdeling van de welvaart in de wereld leiden.
De vrijwilligsters van de wereldwinkel Waalwijk hadden een potje op de toonbank gezet om eventuele giften erin te deponeren voor mijn kindertehuis. Half november kreeg ik het eerste resultaat, € 285,00 voor Langtang Children Home. Fantastisch! En…het potje blijft nog tot eind december staan.
Quiltersgilde
Op 31 oktober en 1 november werden er in Oisterwijk workshops gehouden door het Quiltersgilde, waar men nieuwe technieken kon leren en eigen werk kon tonen, Er was een ruilbeurs van lapjes voor een Charm Quilt of een Dear Jane Quilt. Ook was er een demonstratie over het werken met Tyvek.
Aan de aanwezigen mocht ik een presentaite over Langtang Children Home geven, met als gevolg dat de opbrengst van de loterij, bestemd voor mijn tehuis, € 633,50 was.
Iedereen, maar in het bijzonder Ank van Toledo uit Sprang, de initiatiefneemster, heel hartelijk dank.
Slotwoord
November was een drukke, hectische maand en er is heel veel gerealiseerd, mede door de fantastische hulp van de vrijwilligsters. Een heel speciaal woord van dank daarom voor de vrijwilligsters.
November is ook een maand geweest, waarin veel buitenstaanders zich ingezet hebben voor mijn tehuis, vaak mensen die ik niet kende en daarom nogmaals een bijzonder dankwoord voor iedereen die zijn/haar betrokkenheid toonde. Heel hartelijk dank, zonder uw acties zou het niet mogelijk zijn dat mijn tehuis op zo’n goede wijze zou kunnen functioneren.
Marloes Twilt
posted by Marloes at 06:37
