Maandverslag december 2007


TERUGBLIK 2007

Het afgelopen jaar is gelukkig praktisch probleemloos verlopen. Er waren geen gezondheidsproblemen, behalve zo nu en dan een schrammetje of een verkoudheid, maar wat wil je met zoveel kinderen?
De schoolresultaten waren voor mijn kinderenruim voldoende tot zeer goed en een overzicht van de examenresultaten van de maand december 2007 staat in dit maandverslag vermeld.
De schoolresultaten van de kinderen van onze medewerkers, waarvoor de Stichting ook de schoolgelden betaalt,.waren lager, omdat de steun thuis vaak ontbrak gezien de ouders zelf niet kunnen lezen/schrijven en daarom zijn we gestart deze kinderen voor de examentijden bijles in ons tehuis te geven.

Gedurende 2007 hebben wij 7 vrijwilligsters verwelkomd, Tamara, Maartje, Marielle, Marianne, Angelique, Maya en Frederiek. Jullie allen heer hartelijk bedankt voor alles wat jullie met en voor de kinderen gedaan hebben
.
Bezoekers zijn altijd welkom, mail ons en wij sturen een routebeschrijving toe. Wij hebben nu tevens de mogelijkheid gasten onderdak te bieden, desgewenst met Nepalees ontbijt en/of diner, dus bezoekt u Nepal in 2008, kom eens bij ons logeren zou ik zeggen.

In 2007 hebben wij afscheid genomen van de Ierse Umbrella organisatie die voor ons de formele kant in Nepal behartigde, waaronder de boekhoudkundige rapportering aan de Nepalese overheid, omdat zij in de nabije toekomst naar de Nuwakot Vallei verhuizen.

Onze aanvraag om als NOG (Non Government Organization) in Nepal te worden toegelaten is positief beoordeeld en sinds 6 november 2007 staat het tehuis in de boeken van de Chief District Officer van Kathmandu onder nr. 495 en onder nr. 23779 staan wij geregistreerd in de administratie van Social Welfare Council Nepal..

Een van de hoogtepunten van 2007 is de verhuizing. We hebben nu een volledig en ruimer huis helemaal voor ons zelf. Het nieuwe huis ligt op circa 150 meter van het vorige huis. Heeft afzonderlijke slaapetages voor de meisjes en de jongens en we hebben solar energy, dus warme douches.

Terugblikkend kan ik alleen maar zeggen dat 2007 een fantastisch jaar voor Langtang Children Home geweest is, dankzij uw steun. Zonder uw steun was dit totaal niet mogelijk.
Het Langtang Children Home is volledig afhankelijk van donaties, uw donaties.

Ik hoop dat ik ook in 2008 een financieel beroep op u mag doen voor de tot standhouding van het Langtang Children Home en het welzijn van “mijn” kinderen, waarvoor ik u bij voorbaat heel hartelijk dankzeg.

Marloes Twilt



EXAMENUITSLAGEN

Eind november, begin december was het best een hectische periode voor de kinderen. Ze moesten helpen verhuizen en hoewel het nieuwe huis op korte afstand van het vorige huis lag, bracht het toch heel wat acties mee. Alles moest over verhuisd worden, alle bedden werden nog eens overgeverfd en voordat alles in het nieuwe huis op zijn plaats staat, is er ook weer een hele tijd voorbij.
In dezelfde tijd moesten de kinderen ook nog studeren voor hun examens, dus we waren benieuwd welk effect dit alles op de score zou hebben.

Het viel gelukkig allemaal heel erg mee, De scores van de december 2007 examens oplopend van de laagste klas en dan hoger staan hieronder per kind vermeld. De hoogst mogelijke score is 100.:

Eigen kinderen
Melina 97,5
Aasha 86,3
Sonam 97,5
Sanu 91,0
Kanchan 83,5
Mahesh 87,1
Sagar 97,1 en eerste van zijn klas
Sabi 86,6
Jyoti 95,8
Megh 95,1
Sukra 63,9 en onvoldoende voor Nepalese taal
Amrita 96,3
Aamush 98,9 en eerste van zijn klas
Ramesh 90,4
Yohan 91,4
Somrani 94,1
Mamata 80,9
Sanam 65,3
Aayuk 95,5 en eerste van zijn klas
Mana 76,8

Kinderen medewerksters
Sujan 68,8 zoon van (Didi)
Aayusha 91,6 dochtertje van Janak en Pushpa
Ashok 76,8 zoon van overleden kok Pandu
Suresh 11,6 zoon van (Didi), onvoldoendes in alle vakken.

De kinderen van (Didi) volgen eerst sinds begin november 2007 de schoolopleiding. Hiervoor nimmer onderwijs ontvangen.

VRIJWILLIGSTERS

In december hebben we afscheid moeten nemen van Frederiek van den Broek, want zij reisde verder door Zuid-Oost Azië. Frederiek heel erg bedankt voor alles wat je voor de kinderen en het tehuis gedaan hebt.
Een aantal weken is het nu rustig, maar eind januari komen de volgende vrijwilligsters weer.


HET NIEUWE HUIS

Kinderen genieten elke dag weer van het nieuwe huis. Het ziet er prachtig uit, de huisbaas heeft het huis van binnen en buiten in zachte pasteltinten laten verven. De kinderen hebben nu een grote, ruime en lichte woon/speel/leefruimte en meer ruimte in hun slaapkamers. Iedereen geniet er nog elke dag van.

De laatste dag van de verhuizing nog een probleempje. Tijdens de laatste douchebeurt in het oude huis waren Jyoti en Sanam niet goed geworden en toen een van de Didi’s dit hoorde en naar binnen snelde, gleed ze over de natte vloer uit. Gelukkig was Frederiek in de nabijheid en kon de helpende hand bieden. Wat er nu precies aan de hand was, kon niemand mij vertellen, er is open ventilatie naar buiten in de ruimte. Maar na een kwartier hadden de kinderen weer de grootste verhalen.

Frederiek heeft samen met Janak en Pushpa nog een avondje georganiseerd om alle leerkrachten die met de verhuizing geholpen hebben te bedanken. Overdag werkten ze op school, ’s avonds was het sjouwen geblazen. Het was allemaal heel gezellig en er werd over alles en nog wat gebabbeld en natuurlijk kwam ook het onderwerp over de positie van de vrouw in Nepal. In Kathmandu denkt men toch wel westers, maar op het platteland wordt toch wel heel anders gedacht meldde Frederiek. Het feestje was als in Nederland, met wat lekkere hapjes, maar zonder alcohol, omdat sommige kinderen nare ervaringen met alcoholmisbruik hebben overgehouden uit het vorige weeshuis en om 23.30 ging iedereen braaf naar huis.


JANAK DE KOK

Janak vond dat iedereen met de verhuizing zo zijn best had gedaan dat hij voor iedereen, dus ook voor de kokkin, een feestmaaltijd bereidde. Dat was zo’n bijzondere gebeurtenis voor de kinderen vertelde Frederiek, je had hun ogen moeten zien. Alsof er een sterrenstelsel aan licht verscheen. Super. De kinderen kregen geit. Dit is ook al bijzonder, omdat geit alleen tijdens speciale gelegenheden gegeten wordt, maar Janak als kok was ook een speciale gelegenheid. Kinderen vinden geit heerlijk, het is ook lekker mals, maar wel veel duurder dan buffel of kip.
Na de feestmaaltijd was er weer tijd om te dansen. Frederiek meldde dat het ongelooflijk was hoe goed de kinderen konden dansen en dat ze er niet alleen aanleg voor hebben, maar dat ze ook hun gevoel erin leggen. Ze vond het grote sociale happening, de groteren dansten met de kleintjes en iedereen voelde zich in de zevende hemel. Toen Frederiek Sukra zag dansen, wist ze het, die moet naar de dansacademie en wordt dan de grootste danser van Nepal.

HET KERSTFEEST

In Nepal wordt geen Kerst gevierd, want de Hindoe bevolking kent een andere kalender, andere goden, andere tradities enz.
Toch hebben we een beetje Kerstsfeer in het huis gebracht. Het huis werd door Frederiek versierd met Kerstsymbolen, als klokken, kerstmannen en sterren.

Ook Oud en Nieuw wordt hier niet gevierd, omdat in Nepal het nieuwe jaar pas halverwege de maand april begint.


ACTIES DOOR DERDEN

Velen hebben zich in december weer voor mijn tehuis ingezet om geld in te zamelen voor mijn tehuis, zoals

Waspik 750

De deelnemende amateur kunstenaars aan de 6e RABO expositie in Waspik werden gevraagd hun kunstzinnige visie op “Waspik 750” aan het doek toe te vertrouwen. Naast hun reguliere werk hadden 15 kunstenars hun “Waspik 750” schilderij ter beschikking gesteld voor een loterij. Op de laatste expositiedag mocht ik de prijswinnende loten trekken omdat de opbrengst voor mijn weeshuis was!
Harry Hens nodigde de aanwezigen uit om nog iets extra in het potje te doen en het fantastische eindresultaat was een opbrengst van € 1.502,60.
Iedereen, kunstenaars, organisatie en vooral de familie van Irsel, RABO Bank en natuurlijk alle bezoekers, heel hartelijk bedankt.

Saltoschool de VierRing

Dank zij Karen en Michel van der Kamp, die in 2006 mijn tehuis en school bezochten, organiseerde de Saltoschool de VierRing in Eindhoven een Kerstmarkt waar allerlei door de kinderen gemaakte schilderijtjes en werkstukjes werden verkocht ten behoeve van mijn weeshuis. De Kerstmarkt was een groot succes en bracht € 1.031 op.
Zelf heb ik niet zo veel van de Kerstmarkt meegemaakt. Ik stond achter een kraam met allerlei artikelen uit Nepal en er waren zoveel kooplustigen dat ik zelfs de hulp van Michel moest inroepen en samen realiseerden wij een “omzet” van € 344.

Kinderen, leerkrachten, ouders, Karen en Michel, jullie allemaal heel hartelijk bedankt voor jullie steun.


OBS De Hoef-Hugo

Op uitnodiging van leerkracht Henri van der Velden van de OBS De Hoef-Hugo in Waalwijk een presentatie gegeven aan de hogere klassen. Presentatie maakte veel los bij de kinderen, want de vragen bleven binnenstromen.
Alle kinderen hebben hun mooiste eigen gemaakte Kerstkaart met hun eigen Kerstwens erop naar Nepal gestuurd en ik weet dat ze antwoord krijgen.
Een Kerstkaart lijkt zo gewoon, maar ruim 2 jaren geleden toonde niemand ook maar enige belangstelling voor mijn kinderen en nu ontvangen ze post uit zo’n ver land!
Jongens, meisjes en leerkrachten, heel erg bedankt voor dit initiatief.

Maandverslag december 2007


TERUGBLIK 2007

Het afgelopen jaar is gelukkig praktisch probleemloos verlopen. Er waren geen gezondheidsproblemen, behalve zo nu en dan een schrammetje of een verkoudheid, maar wat wil je met zoveel kinderen?
De schoolresultaten waren voor mijn kinderenruim voldoende tot zeer goed en een overzicht van de examenresultaten van de maand december 2007 staat in dit maandverslag vermeld.
De schoolresultaten van de kinderen van onze medewerkers, waarvoor de Stichting ook de schoolgelden betaalt,.waren lager, omdat de steun thuis vaak ontbrak gezien de ouders zelf niet kunnen lezen/schrijven en daarom zijn we gestart deze kinderen voor de examentijden bijles in ons tehuis te geven.

Gedurende 2007 hebben wij 7 vrijwilligsters verwelkomd, Tamara, Maartje, Marielle, Marianne, Angelique, Maya en Frederiek. Jullie allen heer hartelijk bedankt voor alles wat jullie met en voor de kinderen gedaan hebben
.
Bezoekers zijn altijd welkom, mail ons en wij sturen een routebeschrijving toe. Wij hebben nu tevens de mogelijkheid gasten onderdak te bieden, desgewenst met Nepalees ontbijt en/of diner, dus bezoekt u Nepal in 2008, kom eens bij ons logeren zou ik zeggen.

In 2007 hebben wij afscheid genomen van de Ierse Umbrella organisatie die voor ons de formele kant in Nepal behartigde, waaronder de boekhoudkundige rapportering aan de Nepalese overheid, omdat zij in de nabije toekomst naar de Nuwakot Vallei verhuizen.

Onze aanvraag om als NOG (Non Government Organization) in Nepal te worden toegelaten is positief beoordeeld en sinds 6 november 2007 staat het tehuis in de boeken van de Chief District Officer van Kathmandu onder nr. 495 en onder nr. 23779 staan wij geregistreerd in de administratie van Social Welfare Council Nepal..

Een van de hoogtepunten van 2007 is de verhuizing. We hebben nu een volledig en ruimer huis helemaal voor ons zelf. Het nieuwe huis ligt op circa 150 meter van het vorige huis. Heeft afzonderlijke slaapetages voor de meisjes en de jongens en we hebben solar energy, dus warme douches.

Terugblikkend kan ik alleen maar zeggen dat 2007 een fantastisch jaar voor Langtang Children Home geweest is, dankzij uw steun. Zonder uw steun was dit totaal niet mogelijk.
Het Langtang Children Home is volledig afhankelijk van donaties, uw donaties.

Ik hoop dat ik ook in 2008 een financieel beroep op u mag doen voor de tot standhouding van het Langtang Children Home en het welzijn van “mijn” kinderen, waarvoor ik u bij voorbaat heel hartelijk dankzeg.

Marloes Twilt



EXAMENUITSLAGEN

Eind november, begin december was het best een hectische periode voor de kinderen. Ze moesten helpen verhuizen en hoewel het nieuwe huis op korte afstand van het vorige huis lag, bracht het toch heel wat acties mee. Alles moest over verhuisd worden, alle bedden werden nog eens overgeverfd en voordat alles in het nieuwe huis op zijn plaats staat, is er ook weer een hele tijd voorbij.
In dezelfde tijd moesten de kinderen ook nog studeren voor hun examens, dus we waren benieuwd welk effect dit alles op de score zou hebben.

Het viel gelukkig allemaal heel erg mee, De scores van de december 2007 examens oplopend van de laagste klas en dan hoger staan hieronder per kind vermeld. De hoogst mogelijke score is 100.:

Eigen kinderen
Melina 97,5
Aasha 86,3
Sonam 97,5
Sanu 91,0
Kanchan 83,5
Mahesh 87,1
Sagar 97,1 en eerste van zijn klas
Sabi 86,6
Jyoti 95,8
Megh 95,1
Sukra 63,9 en onvoldoende voor Nepalese taal
Amrita 96,3
Aamush 98,9 en eerste van zijn klas
Ramesh 90,4
Yohan 91,4
Somrani 94,1
Mamata 80,9
Sanam 65,3
Aayuk 95,5 en eerste van zijn klas
Mana 76,8

Kinderen medewerksters
Sujan 68,8 zoon van (Didi)
Aayusha 91,6 dochtertje van Janak en Pushpa
Ashok 76,8 zoon van overleden kok Pandu
Suresh 11,6 zoon van (Didi), onvoldoendes in alle vakken.

De kinderen van (Didi) volgen eerst sinds begin november 2007 de schoolopleiding. Hiervoor nimmer onderwijs ontvangen.

VRIJWILLIGSTERS

In december hebben we afscheid moeten nemen van Frederiek van den Broek, want zij reisde verder door Zuid-Oost Azië. Frederiek heel erg bedankt voor alles wat je voor de kinderen en het tehuis gedaan hebt.
Een aantal weken is het nu rustig, maar eind januari komen de volgende vrijwilligsters weer.


HET NIEUWE HUIS

Kinderen genieten elke dag weer van het nieuwe huis. Het ziet er prachtig uit, de huisbaas heeft het huis van binnen en buiten in zachte pasteltinten laten verven. De kinderen hebben nu een grote, ruime en lichte woon/speel/leefruimte en meer ruimte in hun slaapkamers. Iedereen geniet er nog elke dag van.

De laatste dag van de verhuizing nog een probleempje. Tijdens de laatste douchebeurt in het oude huis waren Jyoti en Sanam niet goed geworden en toen een van de Didi’s dit hoorde en naar binnen snelde, gleed ze over de natte vloer uit. Gelukkig was Frederiek in de nabijheid en kon de helpende hand bieden. Wat er nu precies aan de hand was, kon niemand mij vertellen, er is open ventilatie naar buiten in de ruimte. Maar na een kwartier hadden de kinderen weer de grootste verhalen.

Frederiek heeft samen met Janak en Pushpa nog een avondje georganiseerd om alle leerkrachten die met de verhuizing geholpen hebben te bedanken. Overdag werkten ze op school, ’s avonds was het sjouwen geblazen. Het was allemaal heel gezellig en er werd over alles en nog wat gebabbeld en natuurlijk kwam ook het onderwerp over de positie van de vrouw in Nepal. In Kathmandu denkt men toch wel westers, maar op het platteland wordt toch wel heel anders gedacht meldde Frederiek. Het feestje was als in Nederland, met wat lekkere hapjes, maar zonder alcohol, omdat sommige kinderen nare ervaringen met alcoholmisbruik hebben overgehouden uit het vorige weeshuis en om 23.30 ging iedereen braaf naar huis.


JANAK DE KOK

Janak vond dat iedereen met de verhuizing zo zijn best had gedaan dat hij voor iedereen, dus ook voor de kokkin, een feestmaaltijd bereidde. Dat was zo’n bijzondere gebeurtenis voor de kinderen vertelde Frederiek, je had hun ogen moeten zien. Alsof er een sterrenstelsel aan licht verscheen. Super. De kinderen kregen geit. Dit is ook al bijzonder, omdat geit alleen tijdens speciale gelegenheden gegeten wordt, maar Janak als kok was ook een speciale gelegenheid. Kinderen vinden geit heerlijk, het is ook lekker mals, maar wel veel duurder dan buffel of kip.
Na de feestmaaltijd was er weer tijd om te dansen. Frederiek meldde dat het ongelooflijk was hoe goed de kinderen konden dansen en dat ze er niet alleen aanleg voor hebben, maar dat ze ook hun gevoel erin leggen. Ze vond het grote sociale happening, de groteren dansten met de kleintjes en iedereen voelde zich in de zevende hemel. Toen Frederiek Sukra zag dansen, wist ze het, die moet naar de dansacademie en wordt dan de grootste danser van Nepal.

HET KERSTFEEST

In Nepal wordt geen Kerst gevierd, want de Hindoe bevolking kent een andere kalender, andere goden, andere tradities enz.
Toch hebben we een beetje Kerstsfeer in het huis gebracht. Het huis werd door Frederiek versierd met Kerstsymbolen, als klokken, kerstmannen en sterren.

Ook Oud en Nieuw wordt hier niet gevierd, omdat in Nepal het nieuwe jaar pas halverwege de maand april begint.


ACTIES DOOR DERDEN

Velen hebben zich in december weer voor mijn tehuis ingezet om geld in te zamelen voor mijn tehuis, zoals

Waspik 750

De deelnemende amateur kunstenaars aan de 6e RABO expositie in Waspik werden gevraagd hun kunstzinnige visie op “Waspik 750” aan het doek toe te vertrouwen. Naast hun reguliere werk hadden 15 kunstenars hun “Waspik 750” schilderij ter beschikking gesteld voor een loterij. Op de laatste expositiedag mocht ik de prijswinnende loten trekken omdat de opbrengst voor mijn weeshuis was!
Harry Hens nodigde de aanwezigen uit om nog iets extra in het potje te doen en het fantastische eindresultaat was een opbrengst van € 1.502,60.
Iedereen, kunstenaars, organisatie en vooral de familie van Irsel, RABO Bank en natuurlijk alle bezoekers, heel hartelijk bedankt.

Saltoschool de VierRing

Dank zij Karen en Michel van der Kamp, die in 2006 mijn tehuis en school bezochten, organiseerde de Saltoschool de VierRing in Eindhoven een Kerstmarkt waar allerlei door de kinderen gemaakte schilderijtjes en werkstukjes werden verkocht ten behoeve van mijn weeshuis. De Kerstmarkt was een groot succes en bracht € 1.031 op.
Zelf heb ik niet zo veel van de Kerstmarkt meegemaakt. Ik stond achter een kraam met allerlei artikelen uit Nepal en er waren zoveel kooplustigen dat ik zelfs de hulp van Michel moest inroepen en samen realiseerden wij een “omzet” van € 344.

Kinderen, leerkrachten, ouders, Karen en Michel, jullie allemaal heel hartelijk bedankt voor jullie steun.


OBS De Hoef-Hugo

Op uitnodiging van leerkracht Henri van der Velden van de OBS De Hoef-Hugo in Waalwijk een presentatie gegeven aan de hogere klassen. Presentatie maakte veel los bij de kinderen, want de vragen bleven binnenstromen.
Alle kinderen hebben hun mooiste eigen gemaakte Kerstkaart met hun eigen Kerstwens erop naar Nepal gestuurd en ik weet dat ze antwoord krijgen.
Een Kerstkaart lijkt zo gewoon, maar ruim 2 jaren geleden toonde niemand ook maar enige belangstelling voor mijn kinderen en nu ontvangen ze post uit zo’n ver land!
Jongens, meisjes en leerkrachten, heel erg bedankt voor dit initiatief.