MAANDVERSLAG JANUARI 2008
Welkom Dev.
De adjunct-directeur van Social Welfare Council Nepal, die ook in het bestuur van onze NGO Non Government Organisation) in Nepal zitting heeft, kwam met het verzoek om Dev Raj Ghising in mijn weeshuis op te nemen. Dev, is een 11 jarige weesjongen uit het dorp Dadha Pakkhar in het Sundhupalchok district in het oosten van Nepal. Dev heeft geen broertjes of zusjes en zijn ouders zijn door ziektes overleden. Dev woonde bij een oom en tante, had daar een klein hutje en moest voor de beesten zorgen en alle huishoudelijke taken verrichten. Dankzij de inzet van dorpsbewoners is via de Social Welfare Council Nepal organisatie naar een oplossing voor Dev gezocht en kwam men bij mijn weeshuis uit. Omdat we na onze verhuizing afgelopen november, wat meer ruimte tot onze beschikking hadden, hebben we ja gezegd, een bed gekocht (lees, laten lassen) en Dev was in no-time helemaal ingeburgerd bij ons. Dev is een lieve, aardige en sociale jongen en voelde zich direct helemaal thuis. Dev vertelde Janak dat hij zich bij ons veilig voelde en dat hij bij ons de liefdeen zorg krijgt die hij vroeger ook van zijn eigen ouders kreeg.
Dev had in zijn dorp al wat onderwijs genoten vertelde hij, maar dat stelde niet veel voor en zijn kennis van de Engelse taal was minimaal, zodat Janak voorstelde hem in klas 3 te laten starten.
Welkom pup
Janak heeft een hondje voor de kinderen gekocht. Het ras ken ik niet, maar volgens Janak is het een hond die in de Himalyas voorkomt. Eerst was ik wat bang voor onhygiënische toestanden, maar dat valt gelukkig goed mee. De Didi’s letten goed op en de pup speelt veel op het dakterras en komt niet in de keuken en de slaapkamers. Kinderen zijn er dol op, dus er wordt geen ruzie gemaakt wie hem nu moet uitlaten. Liefhebbers genoeg.
Een verdiende picknick
Omdat de examenuitslagen, ondanks dat de studie toch te lijden had gehad onder de hectiek van de verhuizing, erg goed waren, werden de kinderen getrakteerd op een schoolreisje kompleet met picknick. Het schoolreisje was een gezamenlijk initiatief van de school. Vanuit school vertrokken we naar Bajrabarahi in Lilatpur (Chapagaun) ten zuiden van Kathmandu. Bajrabarahi is een heilige plaats waar de Godin Saraswati, , de Godin van Onderwijs en Cultuur wordt vereerd.. Het heiligdom ligt in het centrum van een Newari dorp (Janak is een Newari), omgeven door bossen. Mensen bezoeken deze heilige plaats, brengen offers en bidden de Godin om (beter) onderwijs te krijgen voor henzelf, familieleden of kinderen en vooral ook om hun geest te verruimen. Rond 08.30 was iedereen daar aanwezig, alle kinderen, 11 leerkrachten en de kok. Sommige leerkrachten hielpen de kok om het ontbijt klaar te maken en de overige leerkrachten bezochten met de kinderen de tempel, gaven uitleg over het heiligdom en waarom de Godin vereerd wordt. Het ontbijt, natuurlijk dhal baath, werd in de open lucht geserveerd en daarna was het tijd om lekker te spelen, badminton, puzzel spelletjes, tikkertje enz. Daarna een korte lunchpauze, natuurlijk weer in de open lucht en toen was het tijd om te dansen en te zingen. Mana had de grote trom van school meegenomen om het ritme aan te geven en iedereen deed met overgave mee. Om 3 uur was het tijd voor melkthee en brood (lekker soppen) en toen vertrok iedereen naar het dorp en werd er door de leerkrachten de manier van leven van de dorpsbewoners getoond en uitgelegd. Daarna nog een keer dahl baath als diner en om 05.15 uur begon de terugreis.
Het was een fantastische geslaagde dag en iedereen heeft volop genoten.
Welkom warme zon
Begin januari hadden de kinderen wintervakantie en hebben veel buiten kunnen spelen. De meisjes zien er anders uit, want van veel meisjes heeft Pushpa de lange lokken afgeknipt. In Nepal is het hartje winter, voor ons niet eens zo koud, maar wel voor de kinderen en velen waren ook wat grieperig, maar niets ernstigs. ’s Nachts kan het soms tot het vriespunt dalen, maar als overdag de zon schijnt kan het toch makkelijk 20 graden worden.
De nieuwe Nepalese maand Magh, die halverwege januari begint, wordt in heel Nepal gevierd als Magha Sankranti. Een feest om afscheid te nemen van de kou en waarbij tot de zon gebeden wordt voor de naderende warmte.
Een feest wat door velen gevierd wordt met rituele baden in de rivieren, maar de Vishnumati rivier bij ons in de buurt is een open, stinkend riool, dus geen aanrader.
De kinderen vierden dit feest binnenshuis en kregen een feestmaaltijd. Van geplette rijst, vlees, soep en diverse bonen. Een belangrijk onderdeel van de dag was het zalven. De familieoudste zegent de jongere familieleden door hun hoofden met olie te zalven en wenst ze een lang, gelukkig en gezond leven. Volgens de overlevering mogen kinderen met ouders die dag hun haar niet wassen omdat dat ongeluk zou brengen. Voor de bewoners van de Nuwakot vallei, 20 km ten noorden van Kathmandu is deze dag belangrijk omdat er deze dag speciale stierengevechten worden georganiseerd. Nooit geweten dat er in Nepal ook stierenvechten plaats vinden..
Bezoekers
Gedurende de maand januari konden we een viertal bezoekers verwelkomen. Anita van Dongen en donatrice van het weeshuis kwam diverse malen langs om met de kinderen te spelen en dat is haar zo goed bevallen dat we haar mogelijk nog wel eens een keer terugzien in de toekomst.
Guus Nelissen en Tom (achternaam mij niet bekend), studenten Voeding en Diëtiek aan de Hogeschool in Amsterdam, kwamen langs op hun weg naar hun afstudeerproject in Pokhara. Mijn ouders ontmoetten hun leerkracht toen zij per trein naar Schiphol reisden en op verzoek werd er wat info over Nepal en mijn weeshuis uitgewisseld., met weer als gevolg dat nu deze studenten een 4,5 maand durend project in Napal gaan uitvoeren.
In een school voor kansarme kinderen in Pokhara proberen zij in deze periode d.m.v. allerlei metingen er achter te komen wat het effect van voedsel en vooral de verbetering ervan, is op het gewicht, lengte, schoolprestaties enz. Om deze metingen te kunnen doen hebben zij allerlei acties opgestart, o.a. tandem fietstochten naar Parijs en dat heeft genoeg geld opgeleverd om de kinderen gedurende de project periode van aanvullend voedsel, als melk, fruit, vezelrijk enz. te voorzien, en zoals het er nu uitziet kunnen de leidinggevenden, 2 Nederlandse dames, nog enige tijd na het vertrek van Guus en Tom doorgaan met het verstrekken van aanvullend voedsel en het doen van de metingen.. Een fantastisch initiatief.
De vierde bezoekster was Marie-José Chappin. Zij werkt als vrijwilligster in de buurt en wilde graag mijn tehuis bezoeken, wat zij ook diverse malen gedaan heeft en ook nog in februari toen vrijwilligster Linsey Linders er was.
Situatie in Nepal
Situatie in Nepal wordt er niet beter op. Het is weer wintertijd en dat betekent in Nepal de droge periode, waardoor er minder water door de rivieren stroomt en er minder elektriciteit opgewekt kan worden. Oplossing is niet zo moeilijk voor de Nepalese regering, men draait domweg de energiekraan dicht voor een aantal uren per dag..
Daarnaast zijn er allerlei verwikkelingen rond de komende verkiezingen en allerlei etnische groeperingen die zich beginnen te roeren, dus we gaan nog een spannende tijd tegemoet.
Marloes Twilt
Welkom Dev.
De adjunct-directeur van Social Welfare Council Nepal, die ook in het bestuur van onze NGO Non Government Organisation) in Nepal zitting heeft, kwam met het verzoek om Dev Raj Ghising in mijn weeshuis op te nemen. Dev, is een 11 jarige weesjongen uit het dorp Dadha Pakkhar in het Sundhupalchok district in het oosten van Nepal. Dev heeft geen broertjes of zusjes en zijn ouders zijn door ziektes overleden. Dev woonde bij een oom en tante, had daar een klein hutje en moest voor de beesten zorgen en alle huishoudelijke taken verrichten. Dankzij de inzet van dorpsbewoners is via de Social Welfare Council Nepal organisatie naar een oplossing voor Dev gezocht en kwam men bij mijn weeshuis uit. Omdat we na onze verhuizing afgelopen november, wat meer ruimte tot onze beschikking hadden, hebben we ja gezegd, een bed gekocht (lees, laten lassen) en Dev was in no-time helemaal ingeburgerd bij ons. Dev is een lieve, aardige en sociale jongen en voelde zich direct helemaal thuis. Dev vertelde Janak dat hij zich bij ons veilig voelde en dat hij bij ons de liefdeen zorg krijgt die hij vroeger ook van zijn eigen ouders kreeg.
Dev had in zijn dorp al wat onderwijs genoten vertelde hij, maar dat stelde niet veel voor en zijn kennis van de Engelse taal was minimaal, zodat Janak voorstelde hem in klas 3 te laten starten.
Welkom pup
Janak heeft een hondje voor de kinderen gekocht. Het ras ken ik niet, maar volgens Janak is het een hond die in de Himalyas voorkomt. Eerst was ik wat bang voor onhygiënische toestanden, maar dat valt gelukkig goed mee. De Didi’s letten goed op en de pup speelt veel op het dakterras en komt niet in de keuken en de slaapkamers. Kinderen zijn er dol op, dus er wordt geen ruzie gemaakt wie hem nu moet uitlaten. Liefhebbers genoeg.
Een verdiende picknick
Omdat de examenuitslagen, ondanks dat de studie toch te lijden had gehad onder de hectiek van de verhuizing, erg goed waren, werden de kinderen getrakteerd op een schoolreisje kompleet met picknick. Het schoolreisje was een gezamenlijk initiatief van de school. Vanuit school vertrokken we naar Bajrabarahi in Lilatpur (Chapagaun) ten zuiden van Kathmandu. Bajrabarahi is een heilige plaats waar de Godin Saraswati, , de Godin van Onderwijs en Cultuur wordt vereerd.. Het heiligdom ligt in het centrum van een Newari dorp (Janak is een Newari), omgeven door bossen. Mensen bezoeken deze heilige plaats, brengen offers en bidden de Godin om (beter) onderwijs te krijgen voor henzelf, familieleden of kinderen en vooral ook om hun geest te verruimen. Rond 08.30 was iedereen daar aanwezig, alle kinderen, 11 leerkrachten en de kok. Sommige leerkrachten hielpen de kok om het ontbijt klaar te maken en de overige leerkrachten bezochten met de kinderen de tempel, gaven uitleg over het heiligdom en waarom de Godin vereerd wordt. Het ontbijt, natuurlijk dhal baath, werd in de open lucht geserveerd en daarna was het tijd om lekker te spelen, badminton, puzzel spelletjes, tikkertje enz. Daarna een korte lunchpauze, natuurlijk weer in de open lucht en toen was het tijd om te dansen en te zingen. Mana had de grote trom van school meegenomen om het ritme aan te geven en iedereen deed met overgave mee. Om 3 uur was het tijd voor melkthee en brood (lekker soppen) en toen vertrok iedereen naar het dorp en werd er door de leerkrachten de manier van leven van de dorpsbewoners getoond en uitgelegd. Daarna nog een keer dahl baath als diner en om 05.15 uur begon de terugreis.
Het was een fantastische geslaagde dag en iedereen heeft volop genoten.
Welkom warme zon
Begin januari hadden de kinderen wintervakantie en hebben veel buiten kunnen spelen. De meisjes zien er anders uit, want van veel meisjes heeft Pushpa de lange lokken afgeknipt. In Nepal is het hartje winter, voor ons niet eens zo koud, maar wel voor de kinderen en velen waren ook wat grieperig, maar niets ernstigs. ’s Nachts kan het soms tot het vriespunt dalen, maar als overdag de zon schijnt kan het toch makkelijk 20 graden worden.
De nieuwe Nepalese maand Magh, die halverwege januari begint, wordt in heel Nepal gevierd als Magha Sankranti. Een feest om afscheid te nemen van de kou en waarbij tot de zon gebeden wordt voor de naderende warmte.
Een feest wat door velen gevierd wordt met rituele baden in de rivieren, maar de Vishnumati rivier bij ons in de buurt is een open, stinkend riool, dus geen aanrader.
De kinderen vierden dit feest binnenshuis en kregen een feestmaaltijd. Van geplette rijst, vlees, soep en diverse bonen. Een belangrijk onderdeel van de dag was het zalven. De familieoudste zegent de jongere familieleden door hun hoofden met olie te zalven en wenst ze een lang, gelukkig en gezond leven. Volgens de overlevering mogen kinderen met ouders die dag hun haar niet wassen omdat dat ongeluk zou brengen. Voor de bewoners van de Nuwakot vallei, 20 km ten noorden van Kathmandu is deze dag belangrijk omdat er deze dag speciale stierengevechten worden georganiseerd. Nooit geweten dat er in Nepal ook stierenvechten plaats vinden..
Bezoekers
Gedurende de maand januari konden we een viertal bezoekers verwelkomen. Anita van Dongen en donatrice van het weeshuis kwam diverse malen langs om met de kinderen te spelen en dat is haar zo goed bevallen dat we haar mogelijk nog wel eens een keer terugzien in de toekomst.
Guus Nelissen en Tom (achternaam mij niet bekend), studenten Voeding en Diëtiek aan de Hogeschool in Amsterdam, kwamen langs op hun weg naar hun afstudeerproject in Pokhara. Mijn ouders ontmoetten hun leerkracht toen zij per trein naar Schiphol reisden en op verzoek werd er wat info over Nepal en mijn weeshuis uitgewisseld., met weer als gevolg dat nu deze studenten een 4,5 maand durend project in Napal gaan uitvoeren.
In een school voor kansarme kinderen in Pokhara proberen zij in deze periode d.m.v. allerlei metingen er achter te komen wat het effect van voedsel en vooral de verbetering ervan, is op het gewicht, lengte, schoolprestaties enz. Om deze metingen te kunnen doen hebben zij allerlei acties opgestart, o.a. tandem fietstochten naar Parijs en dat heeft genoeg geld opgeleverd om de kinderen gedurende de project periode van aanvullend voedsel, als melk, fruit, vezelrijk enz. te voorzien, en zoals het er nu uitziet kunnen de leidinggevenden, 2 Nederlandse dames, nog enige tijd na het vertrek van Guus en Tom doorgaan met het verstrekken van aanvullend voedsel en het doen van de metingen.. Een fantastisch initiatief.
De vierde bezoekster was Marie-José Chappin. Zij werkt als vrijwilligster in de buurt en wilde graag mijn tehuis bezoeken, wat zij ook diverse malen gedaan heeft en ook nog in februari toen vrijwilligster Linsey Linders er was.
Situatie in Nepal
Situatie in Nepal wordt er niet beter op. Het is weer wintertijd en dat betekent in Nepal de droge periode, waardoor er minder water door de rivieren stroomt en er minder elektriciteit opgewekt kan worden. Oplossing is niet zo moeilijk voor de Nepalese regering, men draait domweg de energiekraan dicht voor een aantal uren per dag..
Daarnaast zijn er allerlei verwikkelingen rond de komende verkiezingen en allerlei etnische groeperingen die zich beginnen te roeren, dus we gaan nog een spannende tijd tegemoet.
Marloes Twilt
posted by Marloes at 06:01
