MAART EN APRIL 2008
Nieuwe vrijwilligers zijn Teun Haans, Belinda Twilt. Mariette de Goede was een bezoekster en bleef ruim een week in het tehuis en ook kwam eind april Marielle Beckers, vrijwilligster uit 2007 weer op bezoek. Zij schrijven dan dus ook mede de wekelijkse columns voor het huis aan huisblad ‘de Maasroute.’
Deze informatie wordt dan weer gebruikt voor deze nieuwsbrief.
DE NACHT VAN SHIVA
Linsey Linders over de viering van het Shivaratri feest.
Op 6 maart werd Shivaratri, de verjaardag van Shiva, de machtigste God voor de Hindoes, God van de Vernietiging en de Wedergeboorte, volop gevierd. Dit is één van de grootste festivals van het jaar. Vele tienduizenden pelgrims, ook uit India, die er vaak een maandenlange voettocht voor over hebben, bezoeken het uit 1686 daterende heilige complex Pashupatinath aan de Bagmati rivier in Kathmandu, waar ook de crematies plaatsvinden, om daar de hele nacht feest te vieren. Duizenden Sadhu’s, Hindoeïstische heilige mannen, veelal in lompen gehuld, meestal onder invloed van marihuana en gewapend met drietanden voeren allerlei riten uit. Het toppunt voor de Sadhu’s is een bidritueel in de Bagmati rivier. Tijdens dit alles gaan de crematies gewoon door en wordt de as in de Bagmati rivier geschoven. Vele politieagenten zijn op de been voor de veiligheid van de pelgrims en de lokale bevolking distribueert medicijnen, water enz.
De kinderen hadden die dag vrij van school, dus het was een echte feestdag voor ze en op deze dag kwam Teun Haans, vrijwilliger uit Nieuwkuijk, in het tehuis aan en kon dus gelijk mee feestvieren. Teun blijft enige tijd in het tehuis voordat hij aan een lange rondreis door Nepal begint.
In de avonduren worden houtvuren gestookt, ook in familiekring en daarom had Janak hout gehaald en een kampvuur aangelegd waar omheen iedereen kon zitten. Volgens overlevering is iedereen die zich aan de warmte van het vuur koestert verzekerd van een goede gezondheid en verlies van lichamelijke pijn. Ook zorgt de warmte van alle vuren dat de kou van de winter definitief verdwijnt. Ik had gezorgd dat er voor de kinderen wat limonade en chips waren en rond het kampvuur hebben we spelletjes gedaan, liedjes gezongen en elke keer moest ik meedansen met de kinderen. Dat was echt lachen! Ik heb het steeds beter naar mijn zin hier. Ik ben nu druk bezig om de kinderen zoveel mogelijk te helpen met hun huiswerk, want volgende week beginnen de examens. Het valt me elke keer weer op hoe serieus de kinderen met hun studie omgaan.
EXAMENTIJD
Linsey Linders en Teun Haans als huiswerkhulpen.
Samen met Teun, Janak en Pushpa ben ik een dagje naar de prachtige, voormalige Koningsstad Bhaktapur geweest. Was erg gezellig. Toen we terug kwamen hebben we weer met de kinderen zitten studeren. Ik had Aayuk beloofd dat ik hem die avond zou overhoren. Werkelijk, ik was verbaasd dat hij alles wist! Het is ontzettend veel wat ze moeten leren en Pushpa vertelde mij dat dit de stof van een heel jaar is omdat het schooljaar in april eindigt. Ik vind het teveel, want het zijn nog steeds kinderen op de basisschool en geen studenten aan een Universiteit. Pushpa was het wel met me eens, maar zei dat dit normaal is in Nepal en dat zij het vroeger ook moest doen.
Erg leuk wel om te zien hoe ze zitten te studeren. Allemaal bij elkaar in de studeerkamer. Ze hebben het advies gekregen dat ze de leerstof beter kunnen opnemen als ze hardop leren, nu dat gaat dan ook echt hardop!! Allemaal door elkaar, het is net een kippenhok. Zelf zou ik dus allesbehalve iets kunnen leren door dat rumoer maar voor de kinderen schijnt het te werken. Nu denk ik dan, lekker door blijven kakelen! De kinderen komen constant naar Teun en mij toe om ze te overhoren. Aasha wil steeds dat ik haar overhoor met leerstof die ze al goed kent om mij maar te laten zien dat zij haar best gedaan heeft, erg schattig! Maar alle kinderen hebben heel hard voor hun examens gestudeerd.
Daags voor de aanvang van de examens wisten de kinderen nog van geen ophouden, maar om 20.45 uur kon ik Pushpa ervan overtuigen dat het genoeg was en dat een goede nachtrust ook erg belangrijk is. Ik had het idee dat als we ze zouden laten studeren, sommigen de volgende ochtend nog zaten te leren.
Vrijdag de 14e om 11 uur begonnen de examens met Engels als eerste vak. Op de deuren van de klaslokalen stond wie in welk lokaal zat en op elk tafeltje zat een sticker met de naam van het kind. Zag er professioneel uit.
GUUS MEEUWIS IN NEPAL??
Ondanks examens en zieken zorgen Teun en Linsey voor de nodige pret.
Midden in de examentijd, werden er 4 kinderen ziek. Yohan was echt goed ziek, maar ook Megh en de meisjes Somrami en Sanam hadden allemaal behoorlijk koorts. Volgens Pushpa is dit de koude griep, maar wat dat nou precies is, weet ik niet. Sanam moet haar PC examen een andere keer doen. Janak wilde haar voor dit examen naar school brengen achterop zijn motor, maar Sanam was zo beroerd, dat ik dat geen goed idee vond. Had voor mezelf nog wat multi vitamine tabletten in voorraad en bij de apotheek strepsils gekocht. De vitamine tabletten moeten aangemaakt worden met water en dat smaakt als limonade, dus dat dronken de zieken ook als limonade. Maar toen ze dachten dat strepsils snoepjes waren die je lekker kauwend kon eten, heb ik er toch maar een stokje voor gestoken en ze verteld dat je er op moest zuigen.
Kedeng kedeng, kedeng kedeng.
Ramesh heeft eens van Marloes een pet gekregen met daarop de tekst “Guus Meeuwis” en die pet draagt hij dag en nacht. Nou echt, volgens mij slaapt hij zelfs met dat ding op zijn hoofd. Ik heb hem geleerd hoe hij de naam Guus Meeuwis moet uitspreken en hem verteld dat Guus een bekende Nederlandse zanger is. Toen ik met Ramesh aan het praten was over ons Guuske, schoot me ineens te binnen dat ik nog muziek van hem op mijn i-pod had staan. Dus iedereen geroepen en mijn i-pod aangesloten op de boksjes en even later knalde de muziek door de speelkamer. De kids vonden de muziek leuk en Teun en ik dansten met alle kinderen. Was allemaal erg leuk en we hebben ook erg gelachen. Vond het schitterend om te zien, Nepalese kindjes dansend op de Nederlandstalige muziek van Guus Meeuwis.
De komende dagen ga ik er een paar dagen tussen uit maar eerst nog zal ik Belinda, een nicht van Marloes, van het vliegveld afhalen. Op mijn verzoek neemt Belinda vanuit Holland een lading multi vitamine bruistabletten voor de zieken mee.
GELUKKIG NIEUWJAAR
Een andere manier om elkaar het beste toe te wensen.
Afgelopen week vierden we het Holi festival. Hoewel een carnavalesk volksfeest, houdt het ook een boodschap in. Zo symboliseert het Holi festival de overwinning van het goede op het kwade, van licht op duisternis, van kennis op onwetendheid, van recht en waarheid op onrecht en onwaarheid. Het Holi festival is een kleurrijk lente-, nieuwjaars- en overwinningsfeest Tot laat in de nacht wordt er gefeest door jong en oud, met familieleden en vrienden. De mensen strooien gekleurd poeder rond en besprenkelen elkaar met geparfumeerd water. Men kan die dag beter binnen blijven, want voorbijgangers worden vanuit deuren en ramen met gekleurd water nat gegooid. Men wenst elkaar bij dit feest “Subh Holi” toe, wat betekent “Gelukkig Nieuwjaar”. Met het inluiden van Holi in 2008, viert de Hindoe het begin van het Hindoejaar 2065.
Rond de klok van 10 in de ochtend van 22 maart was het zover. Pushpa bracht dieprode strepen aan op de gezichten van de kinderen. Allen lachten en nadat iedereen gereed was werden er bakken en plastic zakjes gepakt en met water gevuld. In eerste instantie waren toevallige voorbijgangers een graag gezien doelwit, maar al snel was duidelijk dat we in een rustige wijk wonen. Dat was dan ook het startsignaal om elkaar te bekogelen met water. Hierbij werd niemand bespaard. Nadat ik mijn camera veilig had opgeborgen en net op het moment dat ik me wilde omdraaien, stond Aamush voor me met een lachend gezicht en een grote bak water in de aanslag. Hij wenste mij “Happy Holi Brother” waarna ik de gehele bak over mij heen kreeg en ik helemaal doorweekt was. Lachende kinderen en een lachende “Brother” was het gevolg. Een uur lang hebben we elkaar met water bekogeld, ook de Didi’s, Janak en Pushpa werden niet gespaard.
26 maart ga ik met Linsey backpacken via Pokhara, naar Lumbini (geboorteplaats van Boeddha, 543 v. Chr.) en door naar Danam voor het uitzicht op 400 km aaneengesloten, met ijstoppen bedekte bergtoppen van de Dhaulagiri tot de Mount Everest.
VADER JACOB
Kinderen en zingen gaan internationaal samen
Belinda Twilt over haar belevenissen in het weeshuis van haar nicht Marloes.
Met mijn lengte van 1,93 meter baar ik enig opzien in Nepal. De kinderen staan steeds om me heen met hun hand plat op hun hoofd en brengen dan hun hand naar mijn lichaam om te kijken tot hoe ver ze komen!
Op een avond thuiskomend, liep ik door naar boven waar de oudere meisjes de Didi’s aan het helpen waren uien en gember te snijden. Ineens zie ik wat bewegen op het terras en dat blijkt een aap te zijn. De kinderen opgewonden naar Pushpa rennend en ik naar mijn kamer om mijn camera te halen. Oh, zegt Pushpa, gebeurt wel vaker, zijn ze de weg kwijt. Ze doen niets.
Via het dak is de aap een soort kooi binnengegaan, waar boven 2 duiven druk heen en weer fladderden. Dat was wel zielig, want later bleek dat de aap alle eieren had opgegeten.
De avond ervoor had ik de kinderen het dansje en het liedje “hoofd, schouders, knieën, teen” geleerd en dat was een goed hulpmiddel bij het leren voor het examen over het menselijk lichaam. Na het eten gingen de kinderen verder met leren, totdat de stroom uitviel. Kinderen schrikken niet eens, zijn ze gewend. Met 22 kinderen en bij 2 kaarsjes studeren is ook niets, dus Linsey en ik besloten te gaan zingen met de kinderen en Teun bleef Mana met zijn huiswerk helpen. We hebben van alles gezongen, maar Vader Jacob was toch wel het leukste. De kinderen kenden de Engelse tekst, maar Linsey en ik besloten de kinderen te leren in canon te zingen en in het Nederlands. Het ging fantastisch! Daarna iedereen in de kring en elk kind in het midden een liedje zingend. Dev, de nieuwe jongen, heeft echt een prachtige stem, en laat je gebiologeerd luisteren. Ik was in ieder geval diep onder de indruk. De volgende dag, op weg naar school, kreeg ik onderweg de kolder in mijn kop, dus begon lekker te zingen. En ja hoor, de kinderen begonnen spontaan met Vader Jacob, in het Nederlands en in canon. Geweldig toch?
DE UITSLAGEN
Met trots melden we u de rapportcijfers
Het oude (school)jaar is met examens afgesloten en het nieuwe jaar 2065 is weer begonnen.
De examens duurden 8 dagen, elke dag werd er in één vak examen afgenomen en dat examen duurde steeds ruim 2 uren. Daarna ging ik met de kinderen naar huis om wat te spelen en te relaxen en dan was het weer studeren voor de volgende dag. Kinderen zitten bij de examens door elkaar, dus kinderen van bijvoorbeeld klas 4, 5 en 6 kunnen in één lokaal zitten om spieken te voorkomen. Op ieder tafeltje zat een sticker met de naam van het kind en de klas, dus ik kon probleemloos de examenopgaven uitdelen. Gedurende de examens is het doodstil, iedereen werkt in opperste concentratie. En dan de cijfers! Mijn petje af voor de Nepalese kinderen, dat is wat anders dan de voetbaluitslagen waarmee ik vroeger wel eens thuis kwam! Van onze 22 kinderen was nieuweling Dev het laagste met een 6,5, maar hij is pas 2,5 maanden bij ons. Drie kinderen scoorden een gemiddelde tussen 7-8, vijf kinderen scoorden een gemiddelde tussen 8-9 en liefst dertien (!) kinderen scoorden een gemiddelde van meer dan 9, met als absolute topper Aamush met een fantastische score van 9,8! De 2 die in december laag scoorden, haalden hun achterstand volledig in, Sukra steeg van 6,4 naar 8,1 en Sanam steeg van 6,5 naar 7,8. De scores van veel kinderen waren zo goed, dat Janak probeert Jyoti - Amrita - Megh - Aamush - Somrami - Sanam – Aayuk, een klas te laten overslaan. Janak zal ze dan een week of 2 in de hogere klas observeren en met de leerkrachten overleggen voordat hij de definitieve beslissing maakt. Ziet hij dat het niet lukt, dan zullen ze terugmoeten, maar ik heb er alle vertrouwen in, want de kinderen zijn enorm gemotiveerd. Het zoontje van de in 2006 overleden kok doet het perfect met een 7,5. Het jongste zoontje van de Didi deed het erg goed met een 8,4 maar haar oudste zoontje is mogelijk een probleem. In december scoorde hij een gemiddelde van 1,2 en nu 2,5. Ruim honderd procent stijging, maar hij blijft wel zitten.
DE KONINGIN, DE PRINS EN HAAR PRINSESSEN.
Belinda Twilt over haar belevenissen in het weeshuis van haar nicht Marloes.
Toen ik van de week thuis kwam, waren alle meiden druk bezig zich te verkleden als prinses. Ze hadden de grootste lol en vroegen mij dan ook mee te doen. “Sister, you play? Then you are the Queen!” Daar had ik wel zin in en kreeg daarom vervolgens een sari om (dit is een grote omslagdoek), een blauwe sjaal op mijn hoofd en werd ik behangen met plastic kettinkjes en armbanden. Alsof dat nog niet uitgedost genoeg was, werden ook mijn oren volgehangen met haarklipjes, die natuurlijk als oorbellen moesten dienen. De kinderen hadden zichzelf net zo versierd als dat ze bij mij gedaan hadden en Sukra (mijn prins) had ter versiering maar een handdoek om zijn schouders geslagen.
Vervolgens moest ik met het hele gevolg door het huis lopen. Ik natuurlijk voorop en mijn prinsen en prinsessen erachteraan. Zij moesten uiteraard ook goed in de gaten houden of ik al mijn versieringen niet zou verliezen. De didi’s kwamen niet meer bij van het lachen toen ze mij zo zagen lopen, maar dat deert niet want de kinderen vonden mij een heel mooie koningin.
Naderhand zat ik me af te vragen of onze koningin Beatrix zich net zo bijzonder voelt als ik op dat moment? Ik kan het me niet voorstellen, anders mag ze zich wel heel gelukkig prijzen.
Verder zijn we ook de rest van de week gezellig bezig geweest. We hebben o.a. momo’s gemaakt, waar we achteraf nog wat deeg van overhielden. De didi’s wilden dit deeg eigenlijk later in de week nog gebruiken bij het koken, maar aangezien het toen wat zurig rook hebben we het hiervoor toch maar niet meer gebruikt. Weggooien is ook zonde natuurlijk, dus kwam ik op het idee om met het deeg te kleien. Dit was een groot succes, waarbij de kinderen mij continue trots hun creaties showden.
VERKIEZINGEN
In Nepal zijn de verkiezingen gehouden op 10 april; onder toeziend oog van waarnemers van de Verenigde Naties, de Europese Unie, Amerikaans oud-president Jimmy Carter en andere organisaties zijn ze ordelijk en veilig verlopen. Vooraf werd rekening gehouden met heftige gevechten, dus het leger en de gewapende politie waren paraat. Daar waar zij niet aanwezig waren, zijn er enkele stemloketten gesloten, waardoor daar het stemmen later moest plaatsvinden. Toen uiteindelijk ongeveer een week later alle stemmen geteld waren, werd heel erg duidelijk dat de CPN-Maoïsten de allergrootste partij zijn. Nu wordt er allereerst een tussenregering gevormd, die de leiding heeft en die de nieuwe grondwet moet gaan schrijven. Duidelijk is dat Nepal een republiek wordt. Maoïstenleider Prachanda heeft de koning vriendelijk doch dringend gevraagd zelf en vrijwillig het paleis te verlaten. In Nepal is nu de eerste communistische regering gekomen door verkiezingen en niet door een revolutie. Het volk geeft de Maoïsten de kans datgene te doen, waar ze al die jaren voor gestreden hebben, veranderingen!!
Nieuwe vrijwilligers zijn Teun Haans, Belinda Twilt. Mariette de Goede was een bezoekster en bleef ruim een week in het tehuis en ook kwam eind april Marielle Beckers, vrijwilligster uit 2007 weer op bezoek. Zij schrijven dan dus ook mede de wekelijkse columns voor het huis aan huisblad ‘de Maasroute.’
Deze informatie wordt dan weer gebruikt voor deze nieuwsbrief.
DE NACHT VAN SHIVA
Linsey Linders over de viering van het Shivaratri feest.
Op 6 maart werd Shivaratri, de verjaardag van Shiva, de machtigste God voor de Hindoes, God van de Vernietiging en de Wedergeboorte, volop gevierd. Dit is één van de grootste festivals van het jaar. Vele tienduizenden pelgrims, ook uit India, die er vaak een maandenlange voettocht voor over hebben, bezoeken het uit 1686 daterende heilige complex Pashupatinath aan de Bagmati rivier in Kathmandu, waar ook de crematies plaatsvinden, om daar de hele nacht feest te vieren. Duizenden Sadhu’s, Hindoeïstische heilige mannen, veelal in lompen gehuld, meestal onder invloed van marihuana en gewapend met drietanden voeren allerlei riten uit. Het toppunt voor de Sadhu’s is een bidritueel in de Bagmati rivier. Tijdens dit alles gaan de crematies gewoon door en wordt de as in de Bagmati rivier geschoven. Vele politieagenten zijn op de been voor de veiligheid van de pelgrims en de lokale bevolking distribueert medicijnen, water enz.
De kinderen hadden die dag vrij van school, dus het was een echte feestdag voor ze en op deze dag kwam Teun Haans, vrijwilliger uit Nieuwkuijk, in het tehuis aan en kon dus gelijk mee feestvieren. Teun blijft enige tijd in het tehuis voordat hij aan een lange rondreis door Nepal begint.
In de avonduren worden houtvuren gestookt, ook in familiekring en daarom had Janak hout gehaald en een kampvuur aangelegd waar omheen iedereen kon zitten. Volgens overlevering is iedereen die zich aan de warmte van het vuur koestert verzekerd van een goede gezondheid en verlies van lichamelijke pijn. Ook zorgt de warmte van alle vuren dat de kou van de winter definitief verdwijnt. Ik had gezorgd dat er voor de kinderen wat limonade en chips waren en rond het kampvuur hebben we spelletjes gedaan, liedjes gezongen en elke keer moest ik meedansen met de kinderen. Dat was echt lachen! Ik heb het steeds beter naar mijn zin hier. Ik ben nu druk bezig om de kinderen zoveel mogelijk te helpen met hun huiswerk, want volgende week beginnen de examens. Het valt me elke keer weer op hoe serieus de kinderen met hun studie omgaan.
EXAMENTIJD
Linsey Linders en Teun Haans als huiswerkhulpen.
Samen met Teun, Janak en Pushpa ben ik een dagje naar de prachtige, voormalige Koningsstad Bhaktapur geweest. Was erg gezellig. Toen we terug kwamen hebben we weer met de kinderen zitten studeren. Ik had Aayuk beloofd dat ik hem die avond zou overhoren. Werkelijk, ik was verbaasd dat hij alles wist! Het is ontzettend veel wat ze moeten leren en Pushpa vertelde mij dat dit de stof van een heel jaar is omdat het schooljaar in april eindigt. Ik vind het teveel, want het zijn nog steeds kinderen op de basisschool en geen studenten aan een Universiteit. Pushpa was het wel met me eens, maar zei dat dit normaal is in Nepal en dat zij het vroeger ook moest doen.
Erg leuk wel om te zien hoe ze zitten te studeren. Allemaal bij elkaar in de studeerkamer. Ze hebben het advies gekregen dat ze de leerstof beter kunnen opnemen als ze hardop leren, nu dat gaat dan ook echt hardop!! Allemaal door elkaar, het is net een kippenhok. Zelf zou ik dus allesbehalve iets kunnen leren door dat rumoer maar voor de kinderen schijnt het te werken. Nu denk ik dan, lekker door blijven kakelen! De kinderen komen constant naar Teun en mij toe om ze te overhoren. Aasha wil steeds dat ik haar overhoor met leerstof die ze al goed kent om mij maar te laten zien dat zij haar best gedaan heeft, erg schattig! Maar alle kinderen hebben heel hard voor hun examens gestudeerd.
Daags voor de aanvang van de examens wisten de kinderen nog van geen ophouden, maar om 20.45 uur kon ik Pushpa ervan overtuigen dat het genoeg was en dat een goede nachtrust ook erg belangrijk is. Ik had het idee dat als we ze zouden laten studeren, sommigen de volgende ochtend nog zaten te leren.
Vrijdag de 14e om 11 uur begonnen de examens met Engels als eerste vak. Op de deuren van de klaslokalen stond wie in welk lokaal zat en op elk tafeltje zat een sticker met de naam van het kind. Zag er professioneel uit.
GUUS MEEUWIS IN NEPAL??
Ondanks examens en zieken zorgen Teun en Linsey voor de nodige pret.
Midden in de examentijd, werden er 4 kinderen ziek. Yohan was echt goed ziek, maar ook Megh en de meisjes Somrami en Sanam hadden allemaal behoorlijk koorts. Volgens Pushpa is dit de koude griep, maar wat dat nou precies is, weet ik niet. Sanam moet haar PC examen een andere keer doen. Janak wilde haar voor dit examen naar school brengen achterop zijn motor, maar Sanam was zo beroerd, dat ik dat geen goed idee vond. Had voor mezelf nog wat multi vitamine tabletten in voorraad en bij de apotheek strepsils gekocht. De vitamine tabletten moeten aangemaakt worden met water en dat smaakt als limonade, dus dat dronken de zieken ook als limonade. Maar toen ze dachten dat strepsils snoepjes waren die je lekker kauwend kon eten, heb ik er toch maar een stokje voor gestoken en ze verteld dat je er op moest zuigen.
Kedeng kedeng, kedeng kedeng.
Ramesh heeft eens van Marloes een pet gekregen met daarop de tekst “Guus Meeuwis” en die pet draagt hij dag en nacht. Nou echt, volgens mij slaapt hij zelfs met dat ding op zijn hoofd. Ik heb hem geleerd hoe hij de naam Guus Meeuwis moet uitspreken en hem verteld dat Guus een bekende Nederlandse zanger is. Toen ik met Ramesh aan het praten was over ons Guuske, schoot me ineens te binnen dat ik nog muziek van hem op mijn i-pod had staan. Dus iedereen geroepen en mijn i-pod aangesloten op de boksjes en even later knalde de muziek door de speelkamer. De kids vonden de muziek leuk en Teun en ik dansten met alle kinderen. Was allemaal erg leuk en we hebben ook erg gelachen. Vond het schitterend om te zien, Nepalese kindjes dansend op de Nederlandstalige muziek van Guus Meeuwis.
De komende dagen ga ik er een paar dagen tussen uit maar eerst nog zal ik Belinda, een nicht van Marloes, van het vliegveld afhalen. Op mijn verzoek neemt Belinda vanuit Holland een lading multi vitamine bruistabletten voor de zieken mee.
GELUKKIG NIEUWJAAR
Een andere manier om elkaar het beste toe te wensen.
Afgelopen week vierden we het Holi festival. Hoewel een carnavalesk volksfeest, houdt het ook een boodschap in. Zo symboliseert het Holi festival de overwinning van het goede op het kwade, van licht op duisternis, van kennis op onwetendheid, van recht en waarheid op onrecht en onwaarheid. Het Holi festival is een kleurrijk lente-, nieuwjaars- en overwinningsfeest Tot laat in de nacht wordt er gefeest door jong en oud, met familieleden en vrienden. De mensen strooien gekleurd poeder rond en besprenkelen elkaar met geparfumeerd water. Men kan die dag beter binnen blijven, want voorbijgangers worden vanuit deuren en ramen met gekleurd water nat gegooid. Men wenst elkaar bij dit feest “Subh Holi” toe, wat betekent “Gelukkig Nieuwjaar”. Met het inluiden van Holi in 2008, viert de Hindoe het begin van het Hindoejaar 2065.
Rond de klok van 10 in de ochtend van 22 maart was het zover. Pushpa bracht dieprode strepen aan op de gezichten van de kinderen. Allen lachten en nadat iedereen gereed was werden er bakken en plastic zakjes gepakt en met water gevuld. In eerste instantie waren toevallige voorbijgangers een graag gezien doelwit, maar al snel was duidelijk dat we in een rustige wijk wonen. Dat was dan ook het startsignaal om elkaar te bekogelen met water. Hierbij werd niemand bespaard. Nadat ik mijn camera veilig had opgeborgen en net op het moment dat ik me wilde omdraaien, stond Aamush voor me met een lachend gezicht en een grote bak water in de aanslag. Hij wenste mij “Happy Holi Brother” waarna ik de gehele bak over mij heen kreeg en ik helemaal doorweekt was. Lachende kinderen en een lachende “Brother” was het gevolg. Een uur lang hebben we elkaar met water bekogeld, ook de Didi’s, Janak en Pushpa werden niet gespaard.
26 maart ga ik met Linsey backpacken via Pokhara, naar Lumbini (geboorteplaats van Boeddha, 543 v. Chr.) en door naar Danam voor het uitzicht op 400 km aaneengesloten, met ijstoppen bedekte bergtoppen van de Dhaulagiri tot de Mount Everest.
VADER JACOB
Kinderen en zingen gaan internationaal samen
Belinda Twilt over haar belevenissen in het weeshuis van haar nicht Marloes.
Met mijn lengte van 1,93 meter baar ik enig opzien in Nepal. De kinderen staan steeds om me heen met hun hand plat op hun hoofd en brengen dan hun hand naar mijn lichaam om te kijken tot hoe ver ze komen!
Op een avond thuiskomend, liep ik door naar boven waar de oudere meisjes de Didi’s aan het helpen waren uien en gember te snijden. Ineens zie ik wat bewegen op het terras en dat blijkt een aap te zijn. De kinderen opgewonden naar Pushpa rennend en ik naar mijn kamer om mijn camera te halen. Oh, zegt Pushpa, gebeurt wel vaker, zijn ze de weg kwijt. Ze doen niets.
Via het dak is de aap een soort kooi binnengegaan, waar boven 2 duiven druk heen en weer fladderden. Dat was wel zielig, want later bleek dat de aap alle eieren had opgegeten.
De avond ervoor had ik de kinderen het dansje en het liedje “hoofd, schouders, knieën, teen” geleerd en dat was een goed hulpmiddel bij het leren voor het examen over het menselijk lichaam. Na het eten gingen de kinderen verder met leren, totdat de stroom uitviel. Kinderen schrikken niet eens, zijn ze gewend. Met 22 kinderen en bij 2 kaarsjes studeren is ook niets, dus Linsey en ik besloten te gaan zingen met de kinderen en Teun bleef Mana met zijn huiswerk helpen. We hebben van alles gezongen, maar Vader Jacob was toch wel het leukste. De kinderen kenden de Engelse tekst, maar Linsey en ik besloten de kinderen te leren in canon te zingen en in het Nederlands. Het ging fantastisch! Daarna iedereen in de kring en elk kind in het midden een liedje zingend. Dev, de nieuwe jongen, heeft echt een prachtige stem, en laat je gebiologeerd luisteren. Ik was in ieder geval diep onder de indruk. De volgende dag, op weg naar school, kreeg ik onderweg de kolder in mijn kop, dus begon lekker te zingen. En ja hoor, de kinderen begonnen spontaan met Vader Jacob, in het Nederlands en in canon. Geweldig toch?
DE UITSLAGEN
Met trots melden we u de rapportcijfers
Het oude (school)jaar is met examens afgesloten en het nieuwe jaar 2065 is weer begonnen.
De examens duurden 8 dagen, elke dag werd er in één vak examen afgenomen en dat examen duurde steeds ruim 2 uren. Daarna ging ik met de kinderen naar huis om wat te spelen en te relaxen en dan was het weer studeren voor de volgende dag. Kinderen zitten bij de examens door elkaar, dus kinderen van bijvoorbeeld klas 4, 5 en 6 kunnen in één lokaal zitten om spieken te voorkomen. Op ieder tafeltje zat een sticker met de naam van het kind en de klas, dus ik kon probleemloos de examenopgaven uitdelen. Gedurende de examens is het doodstil, iedereen werkt in opperste concentratie. En dan de cijfers! Mijn petje af voor de Nepalese kinderen, dat is wat anders dan de voetbaluitslagen waarmee ik vroeger wel eens thuis kwam! Van onze 22 kinderen was nieuweling Dev het laagste met een 6,5, maar hij is pas 2,5 maanden bij ons. Drie kinderen scoorden een gemiddelde tussen 7-8, vijf kinderen scoorden een gemiddelde tussen 8-9 en liefst dertien (!) kinderen scoorden een gemiddelde van meer dan 9, met als absolute topper Aamush met een fantastische score van 9,8! De 2 die in december laag scoorden, haalden hun achterstand volledig in, Sukra steeg van 6,4 naar 8,1 en Sanam steeg van 6,5 naar 7,8. De scores van veel kinderen waren zo goed, dat Janak probeert Jyoti - Amrita - Megh - Aamush - Somrami - Sanam – Aayuk, een klas te laten overslaan. Janak zal ze dan een week of 2 in de hogere klas observeren en met de leerkrachten overleggen voordat hij de definitieve beslissing maakt. Ziet hij dat het niet lukt, dan zullen ze terugmoeten, maar ik heb er alle vertrouwen in, want de kinderen zijn enorm gemotiveerd. Het zoontje van de in 2006 overleden kok doet het perfect met een 7,5. Het jongste zoontje van de Didi deed het erg goed met een 8,4 maar haar oudste zoontje is mogelijk een probleem. In december scoorde hij een gemiddelde van 1,2 en nu 2,5. Ruim honderd procent stijging, maar hij blijft wel zitten.
DE KONINGIN, DE PRINS EN HAAR PRINSESSEN.
Belinda Twilt over haar belevenissen in het weeshuis van haar nicht Marloes.
Toen ik van de week thuis kwam, waren alle meiden druk bezig zich te verkleden als prinses. Ze hadden de grootste lol en vroegen mij dan ook mee te doen. “Sister, you play? Then you are the Queen!” Daar had ik wel zin in en kreeg daarom vervolgens een sari om (dit is een grote omslagdoek), een blauwe sjaal op mijn hoofd en werd ik behangen met plastic kettinkjes en armbanden. Alsof dat nog niet uitgedost genoeg was, werden ook mijn oren volgehangen met haarklipjes, die natuurlijk als oorbellen moesten dienen. De kinderen hadden zichzelf net zo versierd als dat ze bij mij gedaan hadden en Sukra (mijn prins) had ter versiering maar een handdoek om zijn schouders geslagen.
Vervolgens moest ik met het hele gevolg door het huis lopen. Ik natuurlijk voorop en mijn prinsen en prinsessen erachteraan. Zij moesten uiteraard ook goed in de gaten houden of ik al mijn versieringen niet zou verliezen. De didi’s kwamen niet meer bij van het lachen toen ze mij zo zagen lopen, maar dat deert niet want de kinderen vonden mij een heel mooie koningin.
Naderhand zat ik me af te vragen of onze koningin Beatrix zich net zo bijzonder voelt als ik op dat moment? Ik kan het me niet voorstellen, anders mag ze zich wel heel gelukkig prijzen.
Verder zijn we ook de rest van de week gezellig bezig geweest. We hebben o.a. momo’s gemaakt, waar we achteraf nog wat deeg van overhielden. De didi’s wilden dit deeg eigenlijk later in de week nog gebruiken bij het koken, maar aangezien het toen wat zurig rook hebben we het hiervoor toch maar niet meer gebruikt. Weggooien is ook zonde natuurlijk, dus kwam ik op het idee om met het deeg te kleien. Dit was een groot succes, waarbij de kinderen mij continue trots hun creaties showden.
VERKIEZINGEN
In Nepal zijn de verkiezingen gehouden op 10 april; onder toeziend oog van waarnemers van de Verenigde Naties, de Europese Unie, Amerikaans oud-president Jimmy Carter en andere organisaties zijn ze ordelijk en veilig verlopen. Vooraf werd rekening gehouden met heftige gevechten, dus het leger en de gewapende politie waren paraat. Daar waar zij niet aanwezig waren, zijn er enkele stemloketten gesloten, waardoor daar het stemmen later moest plaatsvinden. Toen uiteindelijk ongeveer een week later alle stemmen geteld waren, werd heel erg duidelijk dat de CPN-Maoïsten de allergrootste partij zijn. Nu wordt er allereerst een tussenregering gevormd, die de leiding heeft en die de nieuwe grondwet moet gaan schrijven. Duidelijk is dat Nepal een republiek wordt. Maoïstenleider Prachanda heeft de koning vriendelijk doch dringend gevraagd zelf en vrijwillig het paleis te verlaten. In Nepal is nu de eerste communistische regering gekomen door verkiezingen en niet door een revolutie. Het volk geeft de Maoïsten de kans datgene te doen, waar ze al die jaren voor gestreden hebben, veranderingen!!
posted by Marloes at 04:43
